ความจริงเกี่ยวกับเศษเสี้ยวสวรรค์ถูกคาดเดาออกมาได้อย่างคร่าว ๆ แต่อวี้ตู้กลับไม่มีความดีใจแม้แต่น้อย กลับรู้สึกหนักอึ้งในใจ
"วันนี้ท่านมหาเถระมาแล้ว กระผมยังมีข้อสงสัยอีกข้อหนึ่ง"
เวยจื่อมองนาง "อะไร?"
"สังเวยหนึ่งคนเพื่อช่วยคนทั้งปวง" อวี้ตู้เอ่ยประโยคนี้ออกมาเบา ๆ "ข้าอยากถามว่า หากสังเวยหนึ่งคนเพื่อช่วยเหลือมวลชน แล้วเป็นเรื่องดีต่อมวลชนทั้งหมด เช่นนั้น คนผู้นั้น ควรทำเช่นไร?"
สายตาเวยจื่อฉายแววหนึ่งครา ไม่ตอบตรง ๆ "เหตุใดจึงถามเช่นนี้?"
อวี้ตู้คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดตรง ๆ "โฮ่วชาง"
เวยจื่อไม่คิดว่าคำตอบจะเป็นเช่นนี้ นิ่งไปครู่หนึ่ง "เหตุใดถึงเป็นเขา?"
"เหวินฝูกำลังตามหาโฮ่วชาง วันนั้นเขตหวงห้ามของสวรรค์ที่เกิดจากคลื่นมาร ถูกขับเคลื่อนด้วยกฎเกณฑ์ของสวรรค์จากหมอกสามพิษ ข้าพบเหวินฝูใต้ต้นพลังต้นกำเนิดในแดนเร้นลับนั้น เขาจงใจชักนำโฮ่วชางให้เข้าไปในสิ่งที่เรียกว่าเขตหวงห้ามของสวรรค์"
อวี้ตู้ขึ้นชื่อเรื่องคำโกหกมาแต่ไหนแต่ไร ต่อให้เล่าเรื่องจริงเป็นเรื่องแต่งก็สุขุมเยือกเย็น "แล้วก็โปรยสิ่งที่เรียกว่าการสืบทอดของสวรรค์ลงมา ระบุชัดว่าเขาเกิดมาเพื่อพลีชีพให้สวรรค์"
"แต่ด้วยนิสัยใจคอของโฮ่วชาง คงจะไปกระตุ้นความคิดต่อต้านของเขา" เวยจื่อถูกอวี้ตู้ดึงให้ออกนอกประเด็น "เด็กคนนี้นิสัยดื้อรั้น แม้พรสวรรค์เหนือชั้น แต่ความยึดติดหยั่งลึก เหวินฝูนี่คิดจะเกลี้ยกล่อมเขา?"
อวี้ตู้ส่ายหน้า "ศิษย์พี่ของข้า เขาเกลียดทุกคนอย่างเท่าเทียม จะไปร่วมกับเหวินฝูได้อย่างไร"
เวยจื่อพยักหน้า "ก็จริง"
"แต่ถ้าทุกคนบีบเขา เขาจะเป็นศัตรูกับทั้งโลก" อวี้ตู้กัดฟันเบา ๆ เช่นนี้แล้ว คนที่เก่งที่สุดและยังไม่เก็บตัวในสำนักอู๋ซ่าง นอกเหนือจากหลินถวนและเหยียนเหย่ ก็ต้องหมดความสามารถลงไปหนึ่งคน