หลินตู้จัดหาอ่างน้ำให้ฉู่กวนเมิ่ง แล้วหันไปส่งสัญญาณให้เวยจื่อพูด
เวยจื่อเริ่มกล่าว "ข้าเคยบอกเจ้าเรื่องการล่มสลายของอาณาจักรผัวซัวหรือไม่?"
หลินตู้พยักหน้าอย่างจริงจัง "จดจำได้"
นางจริงจังเช่นนี้ กลับทำให้เวยจื่อผู้เป็นผู้ประสบเหตุการณ์จริงดูท่าทีไม่ใส่ใจไปสักหน่อย
เวยจื่อนั่งลงกับพื้นอย่างสบายอารมณ์ น้ำเสียงเบาและช้า "เมื่อปีนั้น หมอผีใหญ่ที่ฝังพลังปราณมังกรแท้ไว้ในกายข้า ได้บันทึกไว้ในสมุดจดว่า แลเห็นความพินาศของชาติจากเศษเสี้ยวสวรรค์ จึงรีบเร่งเสาะหาวิชาลับไปทั่ว สุดท้ายก็ได้พบวิธีอวตารของมังกรแท้จากสุสานที่ผู้วิเศษผู้ทะยานสู่สวรรค์ในยุคโบราณทิ้งไว้"
เมื่อนั้นเขายังอยู่ในครรภ์มารดา ก็กลายเป็นเครื่องมือสืบต่อราชวงศ์ ถูกบังคับให้หลอมรวมพลังปราณมังกรแท้ก็ยังไม่อาจกู้ราชวงศ์ที่เสื่อมทรามกลับคืนมา เห็นได้ชัดว่าคำชี้แนะของสวรรค์มิใช่ของจริง กระดูกพุทธะโดยกำเนิดของเขาคือการเสียดสีสวรรค์และราชวงศ์ครั้งใหญ่ที่สุด
หลินตู้เดิมยกอ่างไว้ให้ฉู่กวนเมิ่งดื่มรวดเดียว พอได้ยินดังนั้นมือก็สั่นพลัน เงยหน้ามองเวยจื่อ
เศษเสี้ยวสวรรค์อีกแล้วหรือ?
เขาพิงต้นไม้อย่างเกียจคร้าน ใบหน้าเปี่ยมศักดิ์ศรีแต่แววตาจางหาย ราวกับสัมผัสได้ถึงสายตาของหลินตู้ จึงส่งสายตากลับมาอย่างเกียจคร้าน "มีอะไรอยากจะพูดหรือ?"
หลินตู้พยักหน้า "แลเห็นเศษเสี้ยวสวรรค์ รู้ว่าวิถีของเรากำลังจะพินาศ แล้วเสาะแสวงวิชาลับจากสุสานโบราณได้วิชาอัปมงคล ประสบการณ์คล้ายกับเหวินฝูมาก ในเขตหวงห้ามของสวรรค์ท่ามกลางคลื่นมาร ข้าเคยพบเขาครั้งหนึ่ง เขาก็บอกว่านั่นคือเศษเสี้ยวสวรรค์"
นางพูดพลางหลุบตาลง ส่ายหน้าอย่างแผ่วเบา "ช่างโชคร้ายจริงหนอ"
ที่แท้ก็เริ่มต้นตั้งแต่แปดร้อยปีก่อน
ทุกคนล้วนเป็นหมากบนกระดาน
เวยจื่อหัวเราะเบา ๆ คงคิดว่าความรังเกียจที่ปรากฏบนใบหน้าหลินตู้ช่างน่าขัน "เหวินฝูอาจถูกเศษเสี้ยวสวรรค์ที่เรียกว่านั้นหลอกลวง เช่นเดียวกับหมอผีใหญ่แห่งอาณาจักรผัวซัว"