[ความคืบหน้าภารกิจปัจจุบัน: 90% รางวัลที่ดรอป: โอสถบำรุงพลังคลายลมปราณ ×1]
[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้เปลี่ยนแปลงจุดเปลี่ยนสำคัญ]
หลินตู้สัมผัสได้ถึงประกาศนี้แล้วหันกลับไป เห็นตู้เสากำลังยืนอยู่ในกลุ่มศิษย์ของนิกายเกื้อโลกด้วยสีหน้ายินดี
“เปลี่ยนชะตากรรมของสมองรักแล้ว แต่ยังไม่ถึง 100% หรือ?”
นางหรี่ตาลง สัมผัสญาณวิเศษจับจ้องไปที่ชายชั่วผู้มีสีหน้าอำมหิตยากจะบรรยายท่ามกลางฝูงปลาในสระเหล่านั้นอย่างแม่นยำ “ยังไม่เลิกกันอีก?”
[ใช่ ตู้เสาเพียงแค่ฟังคำพูดของโฮสต์ ไม่ได้ละทิ้งอุดมคติของตัวเอง แต่ความสัมพันธ์ข้างเคียงยังคงไม่ขาดสะบั้น ต้องตัดความสัมพันธ์ข้างเคียงให้สิ้นซากเท่านั้น ภารกิจโฮสต์ถึงจะถือว่าสำเร็จ]
หลินตู้หัวเราะเบา ๆ จริงอย่างว่า ยังไม่ถึงเวลาที่จะตัดอารมณ์ความรู้สึกให้ขาดสะบั้นเสียทีเดียว
แต่ในเมื่อแยกย้ายกันไปอยู่สำนักของตัวเองแล้ว ก็เป็นแค่เรื่องเช้าหรือเย็นเท่านั้น
ความสัมพันธ์ทางไกลแบบนี้ บั่นทอนความรู้สึกได้ดีที่สุด
ที่ผู้ชายคนนั้นกังวลก็ไม่ผิด
แต่การหักปีกของคนรัก ให้ใครสักคนละทิ้งอนาคตเพื่อความรัก แล้วปล่อยให้ความรู้สึกจืดจางไปในเรื่องจุกจิก สุดท้ายต้องใช้ชีวิตอย่างแร้นแค้น นั่นมันถูกต้องแล้วหรือ?
หลินตู้ไม่เห็นด้วย สตรีในโลกนี้ส่วนใหญ่ไม่เข้าใจหลักการที่บุรุษธรรมดาเข้าใจกันดี
นั่นคือ ขอเพียงแค่เจ้าค่อย ๆ ไต่เต้าขึ้นไป มีอำนาจและบารมีพอเพียง สุดท้ายก็จะได้พบกับความรู้สึกและผู้คนที่ปรารถนา
“พอใจหรือยัง?” เสียงของพระปีศาจดังขึ้นข้างหูนางอีกครั้ง
หลินตู้หลุบตาลง พึมพำเบา ๆ “ยังไม่พอ”
ใบหน้าของนางเย็นชาหม่นหมอง แฝงด้วยแรงกดดันเยือกเย็นที่ไม่สมกับวัยนี้
เวยจื่อจ้องมองยอดคนอ่อนแอร่างเล็กอย่างแน่วแน่ ช่างน่าประหลาดนัก