คนขี้โรคอันดับหนึ่งแห่งโลกบำเพ็ญ

ตอนที่ 30 เอวเขาปวดตุบขึ้นมาอีกแล้ว

6 นาที· 1.5K คำ

"ข้างล่างมีอะไรบางอย่าง"

หน้ากระจกตาน้ำ จวีเยวียนเอ่ยเสียงเบา "เป็นไปได้สูงว่ามีซากเมืองโบราณ"

พวกเขาล้วนรู้เกี่ยวกับแดนเร้นลับนั้นไม่มากก็น้อย นอกจากทะเลทรายแล้ว ที่อื่น ๆ ถูกสำรวจจนเกือบหมดแล้ว ข้างในที่อันตรายก็คือสัตว์วิญญาณสายเลือดโบราณบางตัวกับพืชวิญญาณกินเนื้อ แต่เพราะกฎเกณฑ์แห่งสวรรค์ที่ถล่มลงและการกดข่มด้วยระดับขั้นบำเพ็ญ ตราบเท่าที่สิ่งเหล่านี้ยังไม่คลุ้มคลั่ง การหนีจึงไม่ยากนัก อัตราการสูญเสียไม่สูง ไม่อย่างนั้นคงไม่ส่งศิษย์ที่เพิ่งเข้าสำนักเข้ามา

แต่ตอนนี้ ทุกอย่างล้วนไม่แน่นอน

"ถ้าหลินตู้ฉลาด ก็ควรเรียกศิษย์คนอื่นให้มารวมกัน ด้วยกำลังของนางผู้เดียว เกรงว่าคงขุดค้นซากปรักหักพังกว้างใหญ่เพียงนี้ไม่ไหว"

ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งกล่าว

แต่ไม่นานพวกเขาก็พบว่าเด็กคนนี้ไม่ฉลาดเลย

เด็กคนนี้ไม่เพียงไม่เรียกใคร ยังเดินไปยังจุดที่ละลายหายไปจุดนั้นผู้เดียว ย่อตัวลง ใช้ด้ามพัดเริ่มขีดเขียนบนพื้นทราย

หลินตู้กำลังวาดโครงสร้างร่องรอยการละลายที่เกิดขึ้นก่อน

หลังจากวาดเสร็จนางก็ขบคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน แต่ก็ดูไม่ออกว่าเป็นอะไร จึงเริ่มควานหาเครื่องมือ

โอสถที่เซี่ยเทียนอู๋ปรุงเสีย เพียงแค่เติมพลังแยกสลายเข้าไปเล็กน้อย ก็จะระเบิดกระจายอย่างรวดเร็ว ผลดีกว่ากับระเบิดเสียอีก

เสียงระเบิดดังสนั่นแปดครั้งติดต่อกัน ควันฝุ่นฟุ้งกระจาย ไม่เพียงทำให้หนีซือกับหลี่ต้งที่ยังเดินไปได้ไม่ไกลสะดุ้งตกใจ ยังทำให้ทุกคนหน้ากระจกตาน้ำตกใจไม่น้อย

ท่ามกลางทรายฝุ่นที่คละคลุ้ง ร่างสีเขียวครามนั้นยืนหยัดมั่นคงอยู่ด้านหนึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป