คนขี้โรคอันดับหนึ่งแห่งโลกบำเพ็ญ

ตอนที่ 31 ข้าไม่เคยจำได้ว่าเลี้ยงสุนัขไว้สองตัว

7 นาที· 1.5K คำ

งูเห่ามีนิสัยชอบสะสมสมบัติธรรมชาติและของวิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งไข่มุกและหินสี เมื่อเข้าไปในแผนที่เขตหวงห้ามก็มีบันทึกไว้ว่า ตราบใดที่ท่วงทำนองถูกใจเจ้างูเห่าที่รู้แจ้งแล้วตัวนี้ มันก็จะตอบแทนด้วยไข่มุกจากคลังสะสมของมัน

มีทั้งแก่นในของสัตว์ปีศาจขั้นสูง และไข่มุกชั้นดีที่หอยสังข์เพาะเลี้ยงไว้นับร้อยพันปี

ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ที่มาก็ปฏิบัติตามกฎ มาดีจากดี หากใครไม่ทำตามกฎของเกม อยากใช้กำลังสังหารงูเห่าเพื่อชิงสมบัติ ก็ล้วนถูกงูเห่ากลืนลงท้องไป

เยี่ยนชิงและหยวนเย่อยู่ใกล้ที่สุด พวกเขามาพบกันก่อนแล้วพบว่าเบื้องหน้าคืองูเห่าตัวนั้น ทั้งสองสบตากันครู่หนึ่ง หยวนเย่ก็หยิบซือฉินของเขาออกมา

หยวนเย่มีพรสวรรค์จริง เขาไม่ยุ่งเกี่ยวกับเล่ห์เหลี่ยมในราชสำนักแม้แต่น้อย แบกกรงนกไปดูงิ้วทุกวัน จดจำท่วงทำนองทุกเพลงไม่เคยลืม แต่ก็ทนไม่ได้ที่เด็กคนนี้ตั้งใจก่อกวน

งูเห่าพูดอะไร หยวนเย่ก็ใช้ซือฉินดีดตามทีละประโยค แม้แต่ระดับเสียงและการหยุดวรรคก็เหมือนกันเปี๊ยบ สุดท้ายยังเล่นทั้งหมดให้งูเห่าฟังอีกรอบ ซ้ำยังยั่วโทสะอีกฝ่ายสำเร็จ ถูกไล่ตามไปจนถึงในป่า

เยี่ยนชิงที่หลบอยู่ด้านข้างก็เดินตัวปลิวลงสู่ลำธารวิญญาณแล้วเริ่มงมไข่มุก

ศิษย์สำนักอู๋ซ่างไม่เคยรักษากฎ จะเอาอะไรก็ต้องรวบยกถ้ำ

เหล่าผู้อาวุโสที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด: …ก็สมเป็นศิษย์สำนักอู๋ซ่างจริง ๆ

มีคนอึกอักอยากพูด แต่ไม่นานพวกเขาก็ได้เห็นการกระทำที่น่ากลัวยิ่งกว่า

เด็กสาวจากสำนักอู๋ซ่างที่ก่อนหน้านี้ระเบิดถ้ำเชียนเหยียน กลับมีดวงแรงอย่างยิ่ง หาหญ้าไร้มายาจำนวนมากจนพบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป