บันทึกของเยี่ยนชิง: [ปีกุยเม่า เดือนเจี่ยอิน วันกุยชื่อ]
วันเริ่มฤดูใบไม้ผลิ การคัดเลือกครั้งใหญ่แห่งแคว้นกลาง ข้ารับความหวังอันแรงกล้าของบิดามารดา อ่านทบทวนตำราคู่มือการหาสำนักแห่งแคว้นกลางที่บิดาข้าแต่งไว้อย่างถี่ถ้วน บิดาหวังให้ข้าสามารถเติมเต็มช่องว่างในคู่มือการหาสำนักแห่งแคว้นกลาง ว่าด้วยเคล็ดลับการรับศิษย์ของสำนักอู๋ซ่าง
ตรวจพบรากวิญญาณทองคำ ถือว่าดีเลิศ ได้เข้าสู่สำนักอู๋ซ่าง สมดังความหวังของบิดา ข้าได้สอบถามรายละเอียดของศิษย์ร่วมสำนักอย่างละเอียด
ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกในครั้งนี้มีสามคน หนึ่งในนั้นมีพรสวรรค์เหนือชั้นแต่กายอ่อนแอโดยกำเนิด ยากจนข้นแค้น ดูราวกับหาเลี้ยงชีพด้วยการขอทาน อีกคนมีปราณมังกรปกคลุม ดูไม่เหมือนลูกหลานแดนวิญญาณ ส่วนคนสุดท้ายเล่ากันว่าชะตาลิขิตแปลกประหลาด ดูเหมือนเกิดในเมืองเล็กๆ ธรรมดา ครั้งนี้มีเพียงข้าคนเดียวที่เป็นลูกหลานตระกูลเล็กๆ จะเห็นได้ว่าสำนักอู๋ซ่างรับศิษย์ไม่ดูฐานะ ดูเพียงพรสวรรค์ แต่ทว่าคนหนึ่งแม้มีพรสวรรค์แต่ชีวิตจะไม่ยืนยาว ช่างประหลาดจริง
ข้าจึงเขียนจดหมายถึงบิดาว่า “สำนักอู๋ซ่างรับศิษย์ ดูที่ชะตา อย่าฝืน หากอยากเตรียมตัว ก็ไปดูดวงเสียดีกว่า”
บิดาไม่พอใจ ตักเตือนให้ข้ารักษาหน้าที่ของศิษย์ พยายามเป็นที่หนึ่ง เอาใจศิษย์ร่วมสำนักและผู้อาวุโสให้ดี อนาคตจะได้นั่งตำแหน่งผู้อาวุโส มีฐานะและเป็นที่น่าเคารพ เจอคนเจอเรื่องต้องให้ความสำคัญกับมารยาทเป็นอันดับแรก
ข้าเข้าสู่สำนักอู๋ซ่าง เห็นจ้าวสำนักลงมือทำอาหารด้วยตัวเอง มีหม้อเหล็กตุ๋นห่าน รสชาติเรียบง่ายแต่กลมกล่อม กลิ่นอายวิญญาณบริบูรณ์ รสชาติก็เยี่ยมยอด ท่าทางจ้าวสำนักไม่ชอบพิธีรีตองที่ยุ่งยาก
ข้าได้เข้าฝากตัวเป็นศิษย์ใต้ท่านผู้อาวุโสชางหลี ไม่มีการทดสอบการเข้าสำนัก ไม่มีการสอบจิตใจ สำนักอู๋ซ่างถึงกับไม่แบ่งแยกศิษย์นอกใน ศิษย์ใหม่ได้เป็นศิษย์สายตรงทุกราย ช่างแปลกประหลาดยิ่ง