หากจะพูดถึงช่วงเวลาที่ไร้ซึ่งความสามารถที่สุดในชีวิตที่เลือกเกษียณก่อนวัยอันควร หลินตู้คงจะให้ความเห็นว่า ทุกขณะของไลฟ์สดนั้นช่างไร้ความสามารถยิ่งนัก
ตั้งแต่ที่นางเลือกที่จะลาออก ยุติชีวิตที่มองเห็นจุดจบแล้ว หันมาศึกษาจิตวิทยาและวิชาเร้นลับ เริ่มทำคอนเทนต์ออนไลน์ ด้วยความบังเอิญอันประหลาด กลับกลายเป็นที่โด่งดังเพราะคลิปวิเคราะห์จิตวิทยาความรัก เริ่มแชร์ความหมายซ่อนเร้นของพฤติกรรมในความรัก ถ้อยคำเฉียบคมตรงไปตรงมา เปลี่ยนสถานะเป็นบล็อกเกอร์สายอารมณ์
หลังจากที่ทุกคนเร่งเร้าให้ไลฟ์สด นางก็เริ่มมีเรื่องให้โมโหไม่เว้นแต่ละวัน
ขณะนี้นางกำลังใช้มือเท้าคาง สายตาสิ้นหวังจ้องมองข้อความในไลฟ์สดที่เพิ่งมีคนส่งของขวัญรูปหัวใจให้ แล้วพิมพ์คอมเมนต์มา
[พี่คะ หลังจากที่หนูกับแฟนเลิกกัน เขาก็มีคนใหม่ทันที แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะเลิกกับคนนั้นแล้ว แล้วก็ขอเข้ากลุ่มแชทของหนูอีกครั้ง พี่คิดว่าหนูกับเขาจะกลับไปด้วยกันได้ไหมคะ?]
หลินตู้ยังคงเท้าคาง ปากก็พูดออกมาเป็นชุด “ฟังพี่พูดนะ บนโลกนี้ไม่มีอะไรที่เรียกว่าหมุนเวียนกลับมาหาเธอ มีแต่คัดเลือกแล้วเหลือเธอไว้ต่างหาก”
[บางทีอาจจะกลับตัวได้ทันก็ได้นะ?]
“กลับตัว? นั่นมันฝั่งหรือ? นั่นมันเรือต่างหาก! มันคือเขาถูกคนอื่นเตะตกเรือ แล้วหันกลับมาเห็นว่าเรือของเธอยังไม่แล่นไป ชาวประมงที่เริ่มเล่นปลาในถัง นั่นแปลว่าเขาเปลี่ยนที่ตกปลาแล้ว แต่ยังไม่มีปลาติดเบ็ดต่างหากล่ะ”
[เขาว่าพี่รับดูดวงด้วยนี่นา]
“เออ ใช่ ๆ ข้ารับดูดวงด้วย” หลินตู้ค่อย ๆ ยืดตัวขึ้น “แต่ข้าไม่ดูให้พวกสมองรัก……”
“โอ้ ขอบคุณคุณสตรอว์เบอร์รีเค้กน้อยที่น่ารักสำหรับเครื่องบินส่วนตัว งั้นก็พอจะดูได้”
หลินตู้หยิบกระดาษ ปากกา และหนังสือออกมา แล้วเชื่อมสาย “บอกตัวเลขมาเถอะ ข้าจะดูให้”
นางเรียนวิชาหกลำดับเทพมาด้วยตนเอง พอจะดูได้บ้าง
“ดูอะไร? ดูว่าจะกลับไปคืนดีกันได้ไหมใช่ไหม?”
[ใช่ค่ะ]
ขณะที่นางก้มหน้าก้มตาคำนวณ ข้อความในไลฟ์ก็ยังคงเลื่อนไม่หยุด
[“ข้าไม่ดูให้พวกสมองรัก... แต่พูดอีกที]