หลินตู้ออกมาเร็วเกินคาด จนฉีเจินตั้งตัวไม่ทัน แต่ก็ยังคงก้มหน้าก้มตาตอบตามสั่ง "ศิษย์พี่สั่งให้ข้ารออาจารย์อาน้อยอยู่ที่นี่ ท่านจะรับประทานเส้นหรือเกี๊ยวน้ำเป็นมื้อดึกเจ้าคะ"
"เหตุใดต้องให้เจ้าออกมารอ" หลินตู้เลิกคิ้วขึ้น "เจ้าไม่มีงานอื่นต้องทำบ้างหรือ"
ฉีเจินได้ฟัง ใบหน้าที่ก้มต่ำอยู่ชั่วครู่ก็เผยแววบิดเบี้ยวขึ้นมาเล็กน้อย "เพราะ...ข้าแรงน้อยกว่าศิษย์พี่ ช่วยอะไรไม่ได้เลยเจ้าค่ะ"
หลินตู้ "หืม? โอ้ เช่นนั้นก็จริง"
กำลังของจิ่นเซวียนนั้นอย่าเอ่ยถึงฉีเจินเลย ต่อให้เป็นที่อยู่ร่วมสำนักกันมาอย่างเยี่ยนชิงและหยวนเย่ก็เทียบได้เพียงบางส่วน และมีเพียงศิษย์พี่ใหญ่ของนางเท่านั้นที่อาจจะเทียบเคียงได้บ้าง
หลินตู้เดินไปตบไหล่ฉีเจินอีกครั้ง มองดูใบหน้าบิดเบี้ยวของเขาอีกหนอย่างพึงพอใจ "ไม่เป็นไร คนหนุ่ม อีกสักพักฝึกฝนไปเรื่อย ๆ ก็จะดีขึ้นเอง"
ตบครั้งเดียวก็มึนงง เหมาะกับใช้มากทีเดียว
เมื่อหลินตู้ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน หยวนเย่ก็ได้เลื่อยไม้เสร็จเรียบร้อยแล้ว กำลังเตรียมประกอบเข้ากันอยู่พอดี
เยี่ยนชิงไปอยู่ด้านหนึ่ง จินเซวียนไปอยู่อีกด้านหนึ่ง ต่างก็กำลังช่วยกันประกอบตัวและทำความสะอาดอย่างตั้งอกตั้งใจ
"อาจารย์อาน้อย!" หนีจิ่นเซวียนไม่คิดว่าหลินตู้จะออกมาเร็วขนาดนี้ "เมื่อสักครู่ข้าถามเขาแล้ว เขาบอกว่าแถวนี้ยังมีเกี๊ยวน้ำและเส้นให้เลือกด้วย ขาท่านทานหรือไม่เจ้าคะ"
หลินตู้กำลังจะตอบว่าไม่ทาน หานเย่ว์หลิงก็รีบโผล่ออกมาท่าทางตื่นเต้น "กินทั้งหมด'"
หลินตู้: ...
"ถ้างั้นก็ต้มรวมหม้อเดียวเลย ขอบใจมาก"
"อาจารย์อาน้อย ถึงพวกเราแล้ว ค่ายกล" หยวนเย่ตะโกนขึ้น
"มาแล้ว" หลินตู้จัดแจงสิ่งของออกมาและเริ่มสลักค่ายกลอย่างคล่องแคล่ว
เยี่ยนชิงยืนรออยู่ด้านหลังพร้อมแล้ว เพื่อเตรียมที่จะหลอมรวมค่ายกลหลังจากที่หลินตู้สลักเสร็จ