คนขี้โรคอันดับหนึ่งแห่งโลกบำเพ็ญ

ตอนที่ 329 ฟ้ากริ้วบนกายชีเจินแว้บเดียวก็หายสิ้น

7 นาที· 1.7K คำ

ยันตร์เคล็ดสำเร็จ พลันจักกลายเป็นอักษรสีทอง ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง ดุจมังกรแกร่งกล้า ทะยานเข้าไปในลวดลายค่ายกลสืบทอดบนศีรษะของหลินตู้

ทว่าได้ยินเสียงระฆังดังกังวานหนึ่งครั้ง ลวดลายค่ายกลนั้นราวกับทนแรงปะทะไม่ไหว แตกสลายดังกร้วม แต่พลังเทพนั้นไม่ได้หยุดยั้ง ผ่านลวดลายค่ายกลสืบทอดหลั่งไหลเข้าไปในต้นไม้ต้นกำเนิดจนหมดสิ้น

พลังกฎเก้าเส้นบนต้นไม้ต้นกำเนิดก่อนหน้านี้ต่างแทรกเข้าไปในศิลาเล็ก ๆ เก้าก้อนในค่ายกลแล้ว หากเหวินฝูหรือเวยจื่ออยู่ ณ ที่นี้ ก็จะพบแน่นอนว่า สิ่งเหล่านั้นคือหินซ่อมสวรรค์ที่ถูกหักเป็นก้อนกรวดเล็ก ๆ นั่นเอง เป็นหินก้อนเล็ก ๆ ที่ได้มาจากแคว้นต้าโจวในวันนั้น

ส่วนต้นไม้ที่สูญเสียพลังกฎเกณฑ์ไปนั้น ไม่คู่ควรถูกเรียกว่าต้นไม้ต้นกำเนิดอีกต่อไป เป็นเพียงต้นไม้ใหญ่สูงตระหง่านธรรมดาต้นหนึ่ง เมื่อพลังจากไป ดอกไม้ผลร่วงหล่น ใบไม้เหี่ยวเฉา กลายเป็นต้นไม้แก่โทรมเปลือยเปล่า

แสงสีทองลอดออกมาจากซอกที่จอบพลั่วขุดเปิด แล้วยิ่งทวีความเจิดจ้า ราวกับจะกลืนกินความมัวหมองทั้งปวงของโลก รากไม้ค่อย ๆ กลายเป็นเถ้าถ่าน ปลิวกระจายหายไปในอากาศทีละนิ้ว

หลินตู้รีบเหินกายถอยกลับ "แยกย้าย!"

ทั้งหกคนพุ่งออกพร้อมกัน รากต้นไม้ใหญ่ถูกทำลายสิ้น ค่อย ๆ เอนล้มลง เมื่อกระทบพื้น มิได้ส่งเสียงกัมปนาทดังอย่างที่คิดไว้ กลับคล้ายเสียงเคาะกระบอกพิณที่กลวงโพรง

หยวนเย่วางมือที่ปิดหูลง "เสียงนี้ไม่ปกติหนิ?"

หนีจิ่นเซวียนด้วยความอยากรู้อยากเห็นเข้าไปใกล้ กับหยวนเย่คนหนึ่งซ้ายคนหนึ่งขวามองไปยังโคนต้นไม้ พลันพบว่าในต้นไม้นั้นชำรุดทรุดโทรม ผุพังจนแทบจะสัมผัสก็แตกเป็นชิ้น ๆ ดังกรอบแกรบ

แสงสีทองจางลงแล้ว แต่ภายในมีเพียงอากาศบริสุทธิ์สดชื่น องอาจน่าเกรงขาม ไม่เห็นพิษหมอกหรือแมลงกัดกินภายในนั้นอีก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป