ครั้นเมื่อฉีเจิน “ก่อแก่นทอง” พลาดท่าไปไม่นาน กำลังก้าวออกจากเสาทองคำต้นแรกเพื่อจะไปหาพวกสำนักอู๋ซ่าง ก็จู่ ๆ แผ่นดินใต้เท้าก็สั่นสะเทือนขึ้นมา
ผู้บำเพ็ญที่ยังอยู่ในพระตำหนักทองคำหลายคนพากันตะลึง “นี่มันเรื่องอะไรกัน? ข้างนอกมีคลื่นปีศาจบุกมาอีกหรือ?”
“ไม่ใช่ ไม่ใช่…”
“ความรู้สึกนี้มัน…”
“เขตหวงห้ามกำลังแตกสลาย!!!”
เหล่านักบำเพ็ญพากันวิ่งอลหม่านออกไปนอกประตูตำหนัก มีเพียงฉีเจินเท่านั้นที่ยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างไม่อยากเชื่อสายตา
แรงสั่นสะเทือนและความปั่นป่วนในอากาศเช่นนี้ สมเป็นสัญญาณการแตกสลายของมิติ ขอบเขต หากเขตหวงห้ามแตกสลาย ย่อมหมายถึงพลังต้นกำเนิดถูกทำลายอย่างร้ายแรง แต่จะเป็นไปได้อย่างไรกัน?
พลังต้นกำเนิดของพระตำหนักทองคำถูกแบ่งออกเป็นเก้าสายหล่อเลี้ยงเสาอยู่สิบแปดต้น แก่นแท้ที่แท้จริงซ่อนอยู่ในช่องว่างระหว่างกาลเวลาและมิติ ซึ่งตำแหน่งพิเศษยิ่งนัก ไม่มีทางที่ใครจะบังเอิญเข้าไปถึงได้ เว้นเสียแต่ผู้ที่เคยเห็นกระบวนการสร้างเขตหวงห้ามแห่งนี้มาตั้งแต่แรก
ใครกัน? ใครในใต้บัญชาที่ไม่รู้จักกาลเทศะไปปากโป้งความลับ แล้วศัตรูของเขาลอบเข้ามาก่อกวน?
แต่ไม่น่าเป็นไปได้ พระตำหนักทองคำแห่งนี้ฝังไว้ด้วยสมบัติล้ำค่าที่เขาหามาด้วยหยาดเหงื่อและของที่ลูกน้องบรรณาการขึ้นมา แก่นแท้คือพลังแห่งเศษเสี้ยวของสวรรค์ เรียกได้ว่าเขาสร้างมันขึ้นมาด้วยมือตัวเอง ไม่มีทางที่ข่าวจะรั่วไหลได้
ฉีเจินยืนอยู่กลางพระตำหนัก มองดูมิติค่อย ๆ สลายไปทีละน้อย มองดูเสาทองคำล้มครืน เพดานแตกกระจาย ความโกรธแทบระเบิดอก เศษซากที่แตกละเอียดนั้นดูราวกับถูกสุนัขแทะจนเกลี้ยง แม้จะคิดจะเก็บอะไรกลับคืนก็ไม่รู้จะเก็บอะไรดี!
แล้วพลังกฎทั้งเก้าเล่า? พลังกฎทั้งเก้าอย่างไปไหนหมด?