คนสามคนถูกหมีกินเหล็กเหวี่ยงออกไปไกลอย่างเต็มแรง
ยังดีที่หยวนเย่รู้จักแก้เชือกที่พันธนาการพลังวิญญาณของพวกเขาก่อนจะโยนออกไป อย่างน้อยตอนถึงพื้นก็ใช้พลังวิญญาณช่วยผ่อนแรงได้ ไม่ทำให้บาดเจ็บ
หลินตู้ยืนอยู่กับที่ นับดูแล้วก็สามลูก—ดาวตกฝีมือมนุษย์
เหนือฟากฟ้าราตรี ธงของสำนักอู๋ซ่างกลายเป็นสามผืนแล้ว ส่วนธงขาวทองน่ารกตาแสนขัดของสำนักกุยหยวน ในที่สุดก็หายลับไปไม่เหลือแม้เงา
หลินตู้ก้าวเข้าสู่ค่ายกลทันที เริ่มต้นต่อเติมสิ่งต่างๆ บนพื้นฐานเดิม
"เยี่ยนชิง หยวนเย่ พวกเจ้าอยู่เฝ้าด้านในนั่นแหละ พวกสำนักกุยหยวนคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ข้ากำลังแก้ไขค่ายกล หากไม่มีเรื่องเหนือคาดหมายอะไร พวกมันก็เข้าไปไม่ได้ แต่ถ้ามีเรื่องเหนือคาดหมาย พวกเจ้าสองคนช่วยรักษามันไว้ให้ดีที่สุด"
หลินตู้อาศัยสัมผัสญาณวิเศษอันแกร่งกล้าหลบเลี่ยงผ่านกลไกที่ทำงานอย่างแยบคาย จากนั้นมุ่งหน้าต่อไป ทำลายรอยตราของนักค่ายกลคนเดิมที่เหลือไว้ตลอดทาง บนเส้นทางประตูชีวิตที่นักค่ายกลนั่นทิ้งไว้ให้พวกพ้อง นางปูค่ายกลสังหารลงไปหลายแห่งต่อเนื่องกันเรื่อยๆ ถึงตอนนั้นจึงออกจากหุบเขาลำธาร แล้วแปรเปลี่ยนหมอกขาวให้กลายเป็นพายุหิมะคละคลุ้งทั่วฟ้า
ภายในหุบเขา หลังจากที่ได้รับเส้นทางออกที่เฉพาะเจาะจงซึ่งหลินตู้ทิ้งไว้ให้พวกพ้อง ทั้งคู่ก็ล้วงผ้าคลุมออกมาอย่างเงียบเชียบ
"เจ้าหนาวไหม"
"ข้าว่าพวกเจ้าก็คงหนาวไม่เบาเหมือนกัน"
สองคนห่อตัวอยู่ในเสื้อหนังหนา เอียงคอมองเวิ้งว้างขาวโพลนไปทั่วหุบเขาลำธาร แล้วก็พากันสั่นสะท้านเฮือกใหญ่
"ก่อกองไฟเพิ่มอีกกองหนึ่ง เพิ่มอีกกองเถอะ!" หยวนเย่เริ่มเผาฟืนต่อหน้าหุ่นกระบอกไม้ของตน