"หลินตู้ มาทางนี้ ข้าขอพลังหนึ่งเสี้ยวจากเชือกแดงของเจ้า"
"รู้แล้ว มาแล้ว"
หลินตู้พูดจบก็ไม่สนใจเยว่หานและหวงเซวียนอีก คว้าผลึกวิญญาณกล่องหนึ่งที่วางอยู่บนพื้นแล้วเอ่ย "จะไปก็ไปได้ แต่ทางที่ดีควรหาที่ซ่อนก่อน หรือไม่ก็ไปหาศิษย์รุ่นหลานของข้า พวกเจ้าปรากฏตัวที่สมาคมเฟิงอันก็ถูกจับตาแล้ว"
"อย่างน้อยก็มีสองคนที่ตามสอดแนม น่าจะเป็นการทำงานเป็นแก๊ง หากพวกเจ้าตามเรามา พวกมันไม่กล้าทำอะไร แต่ถ้าพวกเจ้าตกอยู่ในสภาพโดดเดี่ยว พวกมันจะลงมือแน่นอน"
"แม้ข้าจะไม่แน่ใจว่าพวกเจ้าจะเข้าใจหรือไม่ แต่ข้าไม่อยากให้พวกเจ้าเห็นผู้บำเพ็ญวิถีอันชอบธรรมแห่งแคว้นกลางเป็นเหมือนงูพิษ หากเป็นไปได้ ในอนาคตบางทีเราอาจอยู่ฝ่ายเดียวกัน"
หลินตู้พูดจบ ร่างก็ถูกลำแสงแห่งจันทราเย้าย้ายไปอย่างแผ่วเบา แม้แต่แขนเสื้อก็มิได้โบกสะบัดแม้แต่น้อย
เยว่หานยืนนิ่งอยู่กับที่ แล้วจึงค่อย ๆ หันคออย่างแข็งทื่อ "ที่นางพูดเมื่อครู่หมายความว่าอย่างไร?"
เขาฟังไม่เข้าใจแม้แต่ประโยคเดียว
หวงเซวียนสีหน้าซีดเผือด ถึงได้รู้ว่าตัวเองไม่เคยเข้าใจคนผู้นั้นเลยแม้แต่น้อย
"เมื่อครู่คนนั้นเรียกเจินลิ่วว่าอะไรนะ? หลินตู้?" เยว่หานพูดตามอีกครั้ง "ฟังแล้วคุ้นหูนะ?"
หวงเซวียนตาเหม่อลอย "อันดับหนึ่งแห่งป้ายชิงอวิ๋น หลินตู้ ศิษย์เพียงหนึ่งเดียวของเซียนจุนเหยียนเหย่ คือยอดนักค่ายกลอัจฉริยะวัย 22 ปีที่ทำลายค่ายกลปีศาจใหญ่ในตำนานเล่าขานแห่งแคว้นกลางที่นายท่านชอบฟังน่ะ หรือก็คือศิษย์ปิดสำนักรุ่นที่เก้าสิบเก้าของสำนักอู๋ซ่าง สำนักอันดับหนึ่งแห่งแคว้นกลาง"
ตอนนี้เขาถึงเข้าใจแล้วว่าทำไมคนผู้นั้นถึงเดินเข้ามาหาและพาพวกเขาออกมา
ไม่ใช่เพียงเพราะพวกเขาโชว์ความร่ำรวย แต่เป็นเพราะในฐานะศิษย์สำนักอันดับหนึ่งแห่งแคว้นกลาง คงไม่ยอมให้ผู้สืบสกุลตระกูลใหญ่แห่งแดนปีศาจต้องตกที่นั่งลำบากตรงหน้าได้