ม่อหลินสูงกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย ต่อให้เป็นอูซีที่ฝึกกระบี่เหมือนกัน ก็ยังเตี้ยกว่าเขาสองสามชุ่น ถึงแม้ตัวเขาจะนิสัยดีคิดอะไรง่ายๆ แต่เวลาอยู่ข้างนอกก็ยังทำตัวดูเป็นผู้สูงศักดิ์ได้ดี
อูซีตกใจกลัว
ไม่ใช่เรื่องอื่น แค่ต่อหน้าอัจฉริยะทางกระบี่ ขอร้องให้น้องศิษย์ของเขาลงมือช่วยคน แถมยังต้องสละเพลิงวิญญาณแก่นแท้ออกมาเล็กน้อย ก็ถือเป็นการรบกวนเกินไปจริงๆ
ถ้าใครในสำนักได้ยินเข้า ก็คงอยากจะไล่เขาออกไป
ม่อหลินยังไม่รู้ความจริง แต่เซี่ยเทียนอู๋หลีกทางให้ แล้วรับเอาสิ่งที่บางเฉียบม้วนหนึ่งจากมืออูซี
คนที่ตั้งใจมาหนุนหลังน้องศิษย์รู้สึกเจ็บใจ "น้องศิษย์? เขาจะล่วงเกินอะไรเจ้า? เจ้ายังจะรับของล่วงเกินของเขาอีก!"
เซี่ยเทียนอู๋รู้สึกว่าวันนี้ม่อหลินแปลกๆ
หรือว่าช่วงสองสามวันมานี้ คนที่ได้เจอล้วนแปลกไปหมด
เริ่มจากอาจารย์อาน้อยที่ไม่บ่นก่อนกินยา แล้วก็ชุยอวี๋จวินกับหนีจิ่นเซวียนพูดจาแปลกๆ ตอนนี้ก็มาถึงศิษย์พี่ที่พูดอะไรให้นางฟังไม่เข้าใจ
"แค่ให้ข้าดูตำราโบราณสูตรลับหน่อยเท่านั้น ศิษย์พี่ขยับหน่อย เดี๋ยวบังแสงข้า"
ม่อหลินถอนหายใจโล่งอก แล้วหลบให้เซี่ยเทียนอู๋ "เจ้าดูไปเถอะ"
วันนี้เขาจะยืนอยู่ตรงนี้ จ้องอูซีให้เขียว ดูซิว่ามันจะทำเรื่องเหลวไหลอะไรออกมาอีก!
เซี่ยเทียนอู๋อ่านจบอย่างรวดเร็ว "เจ้าคิดว่านี่เป็นตำราโบราณของจริงจริงๆ หรือ?"
พูดตามตรง ร้านขายวิชากลางเมืองที่ปูผ้าขายนั้น ล้วนขุดมาจากกองดิน เจ้าก็ไม่รู้ว่าของที่ฝังในหลุมศพนั้นเป็นของจริงหรือของปลอม ไม่ต้องพูดถึงวิชาว่าจะจริงหรือปลอม