“นางหลินตู้แห่งสำนักอู๋ซ่าง?” ฟ่งอันเอ่ยภาษามนุษย์
“หลินตู้แห่งสำนักอู๋ซ่าง คารวะเทพสตรีฟ่งอัน” หลินตู้นั่งอยู่บนกิ่งไม้ ไม่สะดวกจะแสดงท่าทีมากนัก เพียงประสานมือคำนับอย่างเป็นพิธี
“ข้าจะเป็นเทพสตรีอะไรได้ เทพสตรีอยู่บนสวรรค์ หากเราจะพบกันอีกบนสวรรค์ชั้นสามสิบสาม ข้าก็คงเป็นเพียงทาสรับใช้สวรรค์ ข้าชื่ออู๋ฉือ”
นางยังไม่แปลงเป็นร่างมนุษย์ เพียงใช้ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองหลินตู้ “ข้าได้กลิ่นอายแห่งความเสื่อมทรุดบนตัวเจ้า”
หลินตู้ยิ้มอย่างเปิดเผย “เช่นนั้น ข้ายังมีเวลาอีกนานเท่าใด”
“บางทีสิบปี บางทียี่สิบปี บางทีอาจไม่ตายตลอดไป เพราะบนตัวเจ้ายังมีพลังชีวิตจำนวนมากที่คอยยื้อชีวิตเจ้าไว้ หมอจึงวินิจฉัยไม่ได้ แต่ข้ายังได้กลิ่นอายความเสื่อมทรุดบนตัวเจ้า ราวกับ...”
นางจ้องมองหลินตู้ “ธารน้ำแข็ง และทะเลลึก”
ไร้ซึ่งพลังชีวิต
หลินตู้คิด ทว่าชาติก่อน นางมีอายุได้เพียงสี่สิบหกปีเท่านั้น
บางทีอู๋ฉืออาจเพียงได้กลิ่นโชคชะตาที่นางควรจะสิ้นอายุขัย
“เจ้าคล้ายกับคนรู้จักเก่าของข้ามาก” อู๋ฉือเอ่ย “คล้ายจริง ๆ”
“นางก็เหมือนเจ้า ซับซ้อน มีพลังชีวิตเข้มข้น และมีพลังมรณะเข้มข้น”
“นางพยายามอย่างมากเพื่อไม่ให้ตาย”
หลินตู้ฟังแล้วตะลึง “เช่นนั้นหรือ?”
“ข้าเพิ่งรู้ทีหลัง พลังมรณะบนตัวนางมาจากการกัดกินของแม่กู่นับไม่ถ้วน แต่นางเกิดมาพร้อมความสามารถในการฟื้นฟูตนเองและพลังชีวิตอันแข็งแกร่ง ถูกส่งเข้าไปในถ้ำเพื่อเลี้ยงด้วยสิ่งวิญญาณ จึงทำให้พลังมรณะและพลังชีวิตอยู่ร่วมกันได้”
อู๋ฉือพูดพลาง มองทะลุวิญญาณของหลินตู้ราวกับกำลังมองหาสิ่งใด