เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของพ่อบ้านเฒ่า คนทั้งตระกูลหลี่ต่างชะงักไปชั่วขณะ
“ทำไมคุณผู้จัดการถูถึงมาตอนนี้?” ทุกคนขมวดคิ้ว เขามาได้ผิดจังหวะจริง ๆ
“เร็วเข้า รีบออกไปต้อนรับก่อน ไอ้ตัวปัญหานี่ค่อยจัดการทีหลัง คุณผู้จัดการถูสำคัญกว่า” หลี่ว่านเป่าพูดอย่างรีบร้อน
ถูฟางจื้อคือเทพเจ้าแห่งโชคลาภของตระกูลหลี่ กำไรแต่ละปีมากกว่าครึ่งล้วนเกี่ยวข้องกับบริษัทเทียนเหอก่อสร้าง เวลานี้เทพเจ้าแห่งโชคลาภมาถึงแล้ว พวกเขายังจะมีแก่ใจไปสนใจหลงเฉินได้อย่างไร
หลงเฉินแค่นเสียงเบา ๆ ไม่คิดว่าถูฟางจื้อจะมาได้ถูกจังหวะขนาดนี้
ในเวลานั้นเอง ชายชราคนหนึ่งก็เดินเข้ามาทางประตู
ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือถูฟางจื้อนั่นเอง
คนทั้งตระกูลหลี่รีบตรงเข้าไปต้อนรับถูฟางจื้อ ต่างยื่นมือออกไปเตรียมจับมือกับคุณผู้จัดการถูอย่างกระตือรือร้น
“คุณผู้จัดการถู ทำไมถึงมาโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าล่ะครับ”
“ยินดีต้อนรับคุณผู้จัดการถู การมาเยือนตระกูลหลี่ของพวกเรา ช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ”
ทว่าถูฟางจื้อกลับมีแววตาเย็นชา ท่าทีไม่กระตือรือร้นแม้แต่น้อย แถมยังไม่ตอบสนองอะไรเลย หลี่ว่านเป่ากับคนอื่น ๆ ที่ยื่นมือออกไปจึงไม่ได้จับมือกับเขา ทุกคนต่างรู้สึกกระอักกระอ่วน