ทำไมที่นี่ถึงมีถุงยางที่ยังไม่ได้แกะวางอยู่?
และยี่ห้อก็เหมือนกับที่เขาซื้อเป๊ะเลยด้วย ถุงยางบางเฉียบ 001 ใกล้ไม่รู้สึก…
ฟางอวี๋กลืนน้ำลาย หัวใจเต้นตึกตักเร็วขึ้น
นี่อาจารย์เตรียมไว้ก่อนแล้วเหรอ?
หรือว่าเธอกำลังสื่ออะไรกับเขา?
เจียงนี่อี้ไม่กล้าลืมตา หวังว่ามันจะเป็นแค่ภาพหลอนของเธอ
อ๊ากกก!
เธอจะบ้าตายอยู่แล้ว!
ทำไมตอนนั้นเธอถึงได้เอามาไว้ที่นี่นะ!
เธอไม่คิดเลยว่าจะมีใครมาสนใจตู้ใบนี้ ลืมไปว่าฟางอวี๋จะมาก็เลยไม่ได้หาที่ซ่อน
ทำไงดี ๆ จะอธิบายยังไงดี? บอกว่ากลัวหนุ่มสาวอยู่กันตามลำพังแล้วจะเลยเถิด เลยเตรียมไว้กันพลาด?
ตอนนี้ทั้งหน้าของเธอแดงไปจนถึงต้นคอ หน้าแดงก่ำ ร่างกายร้อนจนแทบทนไม่ไหว เสียงหัวใจเต้นดังกลบเสียงหายใจ
เธอเอาผ้าห่มปิดหน้า นอนบนเตียง ตราบใดที่เธอไม่เห็นก็เท่ากับไม่เกิดขึ้น
แค่เขาไม่พูดถึงก็พอ เขาต้องไม่พูดถึงแน่…
ฟางอวี๋ถามลองเชิง: "อาจารย์ครับ นี่คือ?"
หัวใจที่ลอยละล่องของเจียงนี่อี้ตกลงไปก้นเหวในที่สุด
เธอดึงผ้าห่มลงมาเล็กน้อย เผยให้เห็นใบหน้าแดงระเรื่อครึ่งหนึ่ง มองฟางอวี๋: "อันนี้ฉันช่วยเพื่อนซื้อมาน่ะ…"
ฟางอวี๋ยิ้มแหย ๆ เก้อเขิน: "ที่แท้ก็ซื้อให้เพื่อนนี่เอง ผมนึกว่า…"
เจียงนี่อี้: "นึกว่าอะไร?"
ฟางอวี๋รีบพูด: "ก็นึกว่าซื้อให้เพื่อนอาจารย์น่ะครับ"
"นี่ซื้อให้ที่ปรึกษาเหรอครับ?"
คนรอบข้างเจียงนี่อี้เขานึกถึงได้แค่หลี่ซวงซวง ดูเหมือนจะไม่เคยเห็นใครสนิทกับเจียงนี่อี้เลยนอกจากเธอ