"ดูเหมือนเธอยังมีธุระต้องทำนะ"
เจียงนี่อี้ก้มตัวลงเล็กน้อย กระซิบข้างหูฟางอวี๋ "สามีจอมโรคจิตของฉัน พรุ่งนี้ห้ามสายนะ ฉันรอเธออยู่ที่ห้องทำงาน..."
ฟางอวี๋รู้สึกถึงลมหายใจร้อนรินที่ใบหู ร่างกายพลันซ่าซ่านไปหมด
เขากระซิบตอบ "อาจารย์ ที่แท้คุณก็จีบนักเรียนเป็นด้วยนี่นา"
เจียงนี่อี้ถลึงตาใส่ ก่อนจะบีบเอวเขาอย่างแรง "โรคจิต!"
ฟางอวี๋ "ขอบคุณสำหรับคำชม"
เจียงนี่อี้ "เธอคอยดูเถอะ..."
พูดจบเธอก็หยิกแก้มฟางอวี๋อย่างไม่พอใจ ฝ่ายหลังไม่ได้ขัดขืน
ปล่อยให้เจียงนี่อี้ระบายอารมณ์ตามใจ
เจียงนี่อี้พบว่าแก้มของเจ้าโรคจิตตัวน้อยนี่หยิกเพลินดีไม่น้อย แถมยังเริ่มติดใจอีกต่างหาก
เมื่อเห็นภาพนั้น จ้าวเฟยเยี่ยก็รีบทำเป็นมองไปที่สนามบอลเหมือนไม่เห็นอะไร ส่วนหลี่ซวงซวงสีหน้ามึนงงไปหมด
นี่ใช่เจียงนี่อี้ที่เธอรู้จักหรือเปล่า?
นี่เธอกำลังทำอะไร? ถึงกับไปหยิกแก้มผู้ชายอื่น แล้วยังดูมีความสุขกับมันอีก โลกนี้มันบ้าไปแล้ว!
แน่นอนว่าไม่ใช่แค่เธอ หวังหมิงเองก็เช่นกัน ชาเย็นในมือพลันไร้รสชาติขึ้นมาทันที
ที่แท้พวกเราก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งในบทละครของพวกแกงั้นเหรอ?
นี่มันสนามบาสนะ! มาโชว์หวานกลางที่สาธารณะ! ไร้ยางอายสิ้นดี!
ทำไมไม่มีอาจารย์สาวสวยมาโชว์หวานกับเขาที่สนามบาสบ้างนะ!
เจียงนี่อี้หยิกอยู่พักหนึ่งก็รู้สึกผิดสังเกต บรรยากาศเหมือนจะอึดอัดขึ้นมา
ฟางอวี๋แสร้งทำเสียงอ่อนแอ "อาจารย์ เบาๆ หน่อยผมนะครับ ผมกลัวเจ็บ"