......
สองชั่วโมงหลังจากหลีเหยาและคณะเข้าสู่ดันเจี้ยน
ณ ทางเข้าดันเจี้ยนปฐมกาล
อาชีพผู้ต่อสู้ที่มุงดูถูกไล่ให้กลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงสมาชิกกองทัพอาณาจักรมังกรเกือบทั้งสิ้น
เวลานี้ ผู้เฒ่าชายหลายคนสวมเครื่องแบบทหารนั่งล้อมวงกันอยู่
ชายหนุ่มอาชีพผู้ต่อสู้สี่คนยืนอยู่เบื้องหลังพวกเขาด้วยสีหน้าแตกต่างกัน
“หยูเฉิงยังมาไม่ถึงอีกหรือ?”
ผู้เฒ่าผู้นั่งอยู่ตำแหน่งประมุขขมวดคิ้วเอ่ยถาม
“ท่านแม่ทัพอู่ จางหยูเฉิงเดินทางมาจากเมืองหลวง ต้องใช้เวลาสักหน่อย”
ชายวัยกลางคนรูปร่างคล้ายรองนายทหารคนสนิทข้างๆ ดูเวลาครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ
“อีกสิบเจ็ดนาที เขามาถึงแน่นอน”
ท่านแม่ทัพอู่พยักหน้า
สำหรับดันเจี้ยนปฐมกาลที่ปรากฏขึ้นในแผ่นดินของตน อาณาจักรมังกรปฏิบัติอย่างระมัดระวังมาโดยตลอด
ชายหนุ่มอาชีพผู้ต่อสู้สี่คนที่มาถึง ต่างเป็นยอดอัจฉริยะชั้นแนวหน้าจากทั่วทั้งประเทศ
นับรวมผู้ที่เปลี่ยนอาชีพก่อนกำหนดเมื่อหลายปีก่อน อาชีพผู้ต่อสู้ระดับดับเบิลเอสที่ตื่นขึ้นในอาณาจักรมังกรยุคนี้มีทั้งสิ้นเจ็ดคน
เพียงที่นี่ เวลานี้ ก็มีถึงสามคน!
ยิ่งไปกว่านั้นยังมีอีกคนที่ยังไม่มาถึง
ผู้ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น ‘ยอดกระบี่น้อย’ แห่งอาณาจักรมังกร
จางหยูเฉิงแห่งตระกูลจาง
ด้วยกำลังพลเท่านี้ ต่อให้ดันเจี้ยนปฐมกาลแห่งนี้จะสุ่มได้ระดับความยากระดับนรกจริง ท่านแม่ทัพอู่ก็มั่นใจเต็มร้อยว่าจะพิชิตได้
ทว่า
ต่างจากท่านแม่ทัพอู่ผู้เคร่งขรึม ชายหนุ่มอาชีพผู้ต่อสู้สี่คนที่อยู่ ณ ที่นั้น กลับเหม่อลอยไม่ค่อยจดจ่อ
ดันเจี้ยนปฐมกาลยาก ยากตรงความไม่รู้
