......
"ดี! ดี! ดี!"
หยางเล่อเซิงโกรธจนหัวเราะออกมา ทั้งร่างราวกับแก่ลงหลายสิบปีในชั่วพริบตา
"หลีเหยารึ? เจ้ากล้าฆ่าลูกชายสองคนของข้า ดูท่าเจ้าจะมั่นใจว่าสามารถรับมือตระกูลหยางของข้าได้"
"เช่นนั้นก็ให้ข้าได้เห็นเสียทีว่า เจ้าจะเอาอะไรมาสู้กับข้า!"
"ส่งคำสั่งลงไป!"
"คนของตระกูลหยางเรา ตราบใดที่เห็นคนของสหพันธ์หมาป่าเงิน จงสังหารให้สิ้นซาก!"
"หากใครสามารถสังหารหลีเหยาได้ ทรัพยากรทั้งหมดที่เสี่ยวเฟยจะได้รับ ยกให้ผู้นั้นทั้งหมด!"
"สหพันธ์หมาป่าเงินจะจัดประมูลรึ? งั้นเราก็จัดบ้าง! จัดในเวลาเดียวกันกับมัน!"
"ในเมืองซางหยู ตระกูลหยางคือฟ้า! ขอแค่ดูว่าเจ้าจะพัฒนาขึ้นมาได้อย่างไร!"
"แต่ท่านประมุข" นักสู้ผู้เปลี่ยนอาชีพครั้งที่สามผู้นั้นเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล "ทางตระกูลซาง..."
"ตระกูลซาง?" ดวงตาของหยางเล่อเซิงเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ใบหน้าโหดเหี้ยม
"ข้อตกลงกับตระกูลซางก่อนหน้านี้ ยกเลิกทั้งหมด!"
"เสียตระกูลซางไป ข้ายังมีตระกูลหยาน ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร ตระกูลหยานตอนนี้ร่วมแนวเดียวกันกับเรา!"
"หลีเหยาเอ๋ยหลีเหยา เจ้ากล้าได้อย่างไรกัน?"
ทำให้ทั้งตระกูลหยางของเราและตระกูลหยานในเมืองหลวงต้องบาดหมางด้วยพร้อมกัน คิดว่าตัวเองมีพรสวรรค์สูงส่งแล้วจะทำอะไรก็ได้ตามใจรึ?
พอประมูลจบลง ก็เป็นวันตายของเจ้า!
......
เมืองหลวง จวนใหญ่ตระกูลหยาน
ยามนี้เหล่าผู้บริหารระดับสูงของตระกูลหยาน ต่างมารวมตัวกันอยู่ในห้องหนึ่ง
"หลีเหยา เราแตะต้องไม่ได้แล้ว"