......
ฉินเยว่กับอีกคนพักฟื้นร่างกายกันเล็กน้อย จากนั้นก็เปิดใช้งานหินส่งตัว เคลื่อนย้ายออกไป
ชั่วพริบตา ทั่งคู่ก็ปรากฏตัวขึ้นในมิติลับที่พักคอยสอบ
เวลานี้ ที่นี่มีผู้เข้าสอบจำนวนไม่น้อยทยอยกันถูกส่งออกมาอย่างต่อเนื่อง
ผู้เข้าสอบเหล่านี้ บ้างก็ดีใจปีติยินดี บ้างก็ถอนหายใจน้อยใจ เศร้าและสุขต่างกันโดยสิ้นเชิง
ไม่นานนัก ฉินเยว่กับอีกคนก็พบว่า
เหล่าบุคคลสำคัญที่ควรจะนั่งอยู่บนที่นั่งประมุข กลับมาปรากฏตัวอยู่ข้างเวทย์เทเลพอร์ตทั้งหมด รอคอยอะไรบางอย่างอย่างใจจดใจจ่อ
“เกิดอะไรขึ้น?” ฉินเยว่เอ่ยขึ้นด้วยความพิศวง
หานซวนเงยหน้าขึ้นมองลูกบาศก์กลางอากาศ
บนนั้นแสดงจำนวนผู้เหลืออยู่กว่าหกร้อยคน ดูจากท่าแล้วกว่าการสอบยุทธ์ของรุ่นแรกจะสิ้นสุดลง ยังต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่
“บางทีอาจจะเป็นยอดฝีมือคนสำคัญกำลังจะออกมาก็เป็นไปได้”
“ข้าจำได้ว่าเถาเยวี่ยนจิ้นแห่งโรงเรียนมัธยมปลายยุทธ์ซูหยวน เป็นอาชีพผู้ต่อสู้ระดับดับเบิลเอสคนหนึ่ง”
“ได้ผลงานที่เหนือความคาดหมายขนาดนั้น พวกอาจารย์ใหญ่แห่กันออกมาต้อนรับก็เป็นเรื่องปกติ”
“ต้อนรับงั้นหรือ?”
ฉินเยว่พึมพำเบา ๆ จากนั้นก็มองไปยังตำแหน่งที่หลีเหยาเคยยืนอยู่
หลีเหยาไม่อยู่ หมายความว่าหลีเหยาเข้าลูกบาศก์ไปพร้อม ๆ กับนาง
ทันใดนั้น
ในความคิดของฉินเยว่ก็ผุดความคิดที่ต่างไปจากหานซวนขึ้นมา
และก็เป็นในเวลาเช่นนี้เอง
ร่างของหลีเหยาก็ปรากฏขึ้นบนเวทย์เทเลพอร์ต
ฉินเยว่เพิ่งจะคิดจะดึงหานซวนไปทักทาย ก็พบว่าพวกอาจารย์ใหญ่เร็วกว่านางเสียอีก
คนกลุ่มใหญ่หลั่งไหลเข้าไปรายล้อมหลีเหยาไว้แน่นขนัด
หลีเหยาเพิ่งจะออกมา ยังมึนงงไม่หาย เสียงของอาจารย์ใหญ่พวกนั้นก็ดังเข้าโสตประสาท
“หลีเหยา เจ้านี่เก่งจริง ๆ นี่นะ มอนสเตอร์ระดับนามสกุลยังจัดการได้! สนใจมาที่โรงเรียนมัธยมปลายยุทธ์ซูหยวนของเราชี้แนะสักสองวันไหม? ไม่ต้องพูดถึงอะไรอื่น แค่ได้เรียนรู้ฝีมือเจ้าสักหนึ่งสองส่วน ก็ถือว่าพวกเขาได้กำไรมหาศาลแล้ว”