......
หลีเหยามองชายหนุ่มห้าคนที่เดินตรงเข้ามา
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย กำลังจะเอ่ยปาก
ฉินเยว่ก็มายืนอยู่ตรงหน้าหลีเหยา สีหน้าไม่พอใจ เอ่ยปากปกป้องเขาเหมือนแม่ไก่ปกป้องลูก
"เหย่ ๆ ๆ!"
"เป็นเจ้าค้นพอดันเจี้ยนนี้หรือ เจ้ามีสิทธิ์ตัดสินใจหรือ"
ฉินเยว่พูดพลางดึงแขนหลีเหยา แล้วชี้ไปที่หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่ถูกทหารหลายนายล้อมวงอยู่
"คุณหนูหลี เจ้าไปหาพี่สาวคนนั้นสิ นางคือคนที่ค้นพอดันเจี้ยนนี้"
"เพียงแค่นางยินยอม ก็ไม่มีใครขวางเจ้าได้!"
"ประมาณอาวุธทองคำหนึ่งชิ้น หรือหนังสือสกิลระดับเอ ก็เพียงพอแล้ว!"
ดันเจี้ยนปฐมกาลปรากฏขึ้นอย่างสุ่ม ไม่ว่าใครก็มีโอกาสได้แตะต้อง
เหล่าผู้ค้นพบเหล่านั้น เมื่อรู้ตัวว่ากำลังของตนไม่พอ ก็จะขอความช่วยเหลือจากสหพันธ์
ตอนนี้ก็เป็นสถานการณ์เช่นนั้น
การจะเข้าไปในดันเจี้ยน ต้องจ่ายค่าตอบแทนให้ผู้ค้นพบพอใจ
ถือว่าเป็นการให้สวัสดิการแก่ผู้ค้นพบเล็กน้อย
เพื่อไม่ให้พวกหัวรุนแรงที่บุกเองไม่สำเร็จ แล้วก็ไม่ให้คนอื่นบุกได้ ปิดบังเรื่องดันเจี้ยนปฐมกาลไว้
"ฮ่า ๆ ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นหรอก"
ชายหนุ่มเหลือบมองหลีเหยากับฉินเยว่อย่างดูแคลน "เมื่อครู่ นางได้มอบสิทธิ์เข้าเป็นผู้ดูแลให้ข้าโดยสมบูรณ์แล้ว"
"หากไม่เชื่อ ก็ถามท่านนายท่านเมืองทั้งสองได้"
หลัวหยูพยักหน้า รับคำต่อจากชายหนุ่ม
"จวิ้นเฟย์พูดไม่ผิด หลีเหยา ข้าขอโทษจริง ๆ"
หลีเหยาเป็นอาชีพผู้ต่อสู้ชั้นยอดในท้องถิ่น หลัวหยูก็ไม่อยากทำให้หลีเหยาไม่พอใจ
"ฝีมือของเจ้าพวกเรารู้กันดี หากเจ้าด่านสองร้อยแล้ว ข้าก็ยังพอจะเกลี้ยกล่อมจวิ้นเฟย์ให้เจ้าเข้าไปได้ แต่เจ้าพึ่งจะระดับสิบเจ็ด..."