......
“หลีเหยา ท่าน ข้าอดทนได้จำกัด ข้าบอกได้อย่างรับผิดชอบว่า หากท่านเรียนรู้หนังสือสกิลเล่มนี้ ท่านจะเป็นซัมม่อนเนอร์เพียงหนึ่งเดียวในโลกที่มีสัตว์มังกรเป็นสัตว์อัญเชิญ”
“หนังสือสกิลเล่มนี้ ตระกูลคูโจได้มาจากดันเจี้ยนชั้นสูงนามว่า[แดนเพลิงเก้าทิศ] กระตุ้นหัวหน้าใหญ่ที่ซ่อนอยู่ เสียสละชีวิตอาชีพผู้ต่อสู้ระดับสูงนับสิบ จึงเอาชนะได้อย่างหวุดหวิด และดรอปมันมา โลกนี้ จะไม่มีเล่มที่สองอีกเด็ดขาด”
“มีมัน มีข้าคอยหนุนหลัง ท่านจะกลายเป็นซัมม่อนเนอร์ที่แข็งแกร่งที่สุด”
“เพราะฉะนั้น บอกคำตอบของท่านมาเถิด หลีเหยา ท่าน”
คูโจ มิเซะ บนใบหน้าอันเย็นชามีรอยยิ้มจาง ๆ จ้องมองหลีเหยาเช่นนั้น
หลีเหยายังไม่ทันเอ่ยปาก ก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้น
เจ้าของสายตานั้น คือซัมม่อนเนอร์ที่อยู่ข้างกายคูโจ มิเซะ
เฉา ปั๋วเหวินเคยทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมด อ้อนวอนขอให้คูโจ มิเซะมอบหนังสือสกิลเล่มนี้ให้เขา
คูโจ มิเซะกลับไม่ให้เกียรติเลยแม้แต่น้อย
แค่คำว่า ‘เจ้าไม่คู่ควร’ ก็ไล่เขาออกไป
บัดนี้ กลับยื่นให้หลีเหยาเช่นนี้ ฝ่ายตรงข้ามไม่ต้องแลกด้วยอะไรเลยด้วยซ้ำ!
แล้วดูท่าทางของคูโจ มิเซะสิ
ต่อให้หลีเหยากลายเป็นองครักษ์ของนาง ก็ไม่ใช่การตกเป็นสุนัขของตระกูลคูโจอย่างที่เขาเป็นแน่นอน
มิเซะ ท่านหญิง เรียกเชิญเขาด้วยใจจริง
“บัดซบ!”
เฉา ปั๋วเหวินสบถเบา ๆ โกรธจนตัวสั่นระริก
ต่างก็เป็นซัมม่อนเนอร์ เหตุใดจึงมีช่องว่างเช่นนี้?
“ข้าปฏิเสธ”
หลีเหยาเอ่ยอย่างเรียบเฉย
“เจ้าปฏิเสธ?!” เฉา ปั๋วเหวินคิดว่าตนฟังผิด
ในใจก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
เจ้านี่มันโง่!
เขาปฏิเสธ หนังสือสกิลเล่มนี้จะได้เป็นของข้าหรือไม่?