ทว่า
ฟ่านอวี่ที่แข็งแกร่งจนน่าสะพรึง กลับร้อนรนและเอาแต่โทษตัวเอง
"เจ้านายสตรีเพศเมีย ขออภัยด้วย ข้าไม่ได้สังเกตว่าฝูงอสูรปีกพังผืดแห่งความมืดทะมึนเคลื่อนเข้ามาใกล้ ทำให้พวกมันทำให้ท่านตกใจ ขอท่านลงโทษข้าด้วยเถิด"
บัดเดี๋ยวนี้
ในใจของฟ่านอวี่ เตรียมใจรับกฎตระกูลไว้แล้ว
เฉียวหรานลูบหัวนกฟีนิกซ์ ปลอบเขา
"ไม่เป็นไรหรอก เธอต้องคอยปกป้องฉันแล้วยังต้องคอยสังเกตพวกฉือเฟิงอีก ไม่ทันสังเกตก็เป็นเรื่องธรรมดา"
ตอนนั้นเอง มีฝูงอสูรปีกพังผืดแห่งความมืดทะมึนบินเข้ามาอย่างเงียบกริบ
พอใกล้จะถึงพวกเฉียวหราน จู่ๆ ก็เร่งความเร็วพุ่งเข้าใส่
พวกมันพ่นไฟพิษออกจากปาก มีท่าทางดุร้ายราวกับผีร้ายพุ่งเข้าเล่นงานเฉียวหราน
ฟ่านอวี่กางม่านพลังปกป้องระดับสูงสุดให้เฉียวหรานทันที เตรียมเผาฝูงอสูรปีกพังผืดแห่งความมืดทะมึนอีกชุดหนึ่งเป็นจุณ
ในแก้วน้ำของเฉียวหราน จู่ๆ เงือกน้อยก็เปล่งแสงพลังพิเศษสีฟ้าน้ำแข็ง แสงสีฟ้าน้ำแข็งสาดส่องออกมาเป็นจุดเล็กจุดน้อย ทิ่มแทงไปยังร่างของฝูงอสูรปีกพังผืดแห่งความมืดทะมึนที่พุ่งเข้ามา
ฝูงอสูรปีกพังผืดแห่งความมืดทะมึนที่พ่นไฟพิษออกมาได้ครึ่งเดียว ก็กลืนกลับลงไปพร้อมเสียงเอื้อก
จากนั้นก็ตัวสั่นงันงกและเผ่นหนีเตลิดไป
ดูน่าสงสารเป็นพิเศษ
เฉียวหราน: ???
"หมิงชื่อ เธอทำอะไรกับฝูงอสูรปีกพังผืดแห่งความมืดทะมึนน่ะ"
เงือกน้อยนอนหมอบอยู่ข้างขอบอ่างน้ำอธิบายว่า "ข้าได้ปล่อยให้พวกมันได้สัมผัสพลังจิตของอสูรน้ำหลีเสียนิดหน่อย"
เฉียวหรานถือแก้วน้ำแล้วกล่าวด้วยความจริงใจว่า "พวกเธอนี่เก่งจังเลยนะ! รอล่าปีศาจเสร็จแล้ว ฉันจะเอาของอร่อยๆ มาให้พวกเธอ เรามาฉลองกันให้เต็มที่เลย!"