ผลพวงของการหลงระเริงในความสุขก็คือ วันรุ่งขึ้นไม่อยากลุกจากเตียง
แม้จะรู้ว่าเธอได้เป็นสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ระดับเจ็ดที่ได้รับความโปรดปรานที่สุด และยังได้รับสิทธิพิเศษมากมาย
เช่น สามารถขอความคุ้มครองจากทหารรักษาการณ์ของราชวงศ์ได้ทุกที่ทุกเวลา
มีสิทธิ์ร่วมประชุมสภา สิทธิ์คุ้มกันทางอาญาในบางคดี สิทธิ์เข้าเฝ้าราชินีโดยตรง รวมถึงสิทธิ์เข้า-ออกพระราชวังของราชินีได้ตามอัธยาศัย เป็นต้น
เธอซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของหลินเซียว แม้ปลายนิ้วยังขี้เกียจขยับ
หลินปานคุกเข่าคลานเข้ามาใกล้ใบหู กระซิบเบา ๆ ว่า
“เจ้านายสตรีเพศเมียขอรับ ต่อจากนี้ท่านสามารถร่วมสภาปกครองจักรวรรดิ กำหนดกฎหมายให้จักรวรรดิได้”
“แม้ท่านผิดกฎหมายจักรวรรดิ ก็ใช้สิทธิ์คุ้มกันเพื่อพ้นโทษได้”
“เจ้านายสตรีเพศเมีย ท่านช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ”
เฉียวหรานคราง “อือ” หนึ่งคำ
หลินเซียวจูบปอยผมของเธอ เสียงทุ้มและซื่อสัตย์นัก “เจ้านายสตรีเพศเมีย พวกเราจะส่งท่านขึ้นสู่ตำแหน่งราชินีให้ได้แน่นอน”
เฉียวหรานปรือตาขึ้นมางัวเงีย
เห็นใบหน้าหล่อเหลาในระยะประชิดของหลินปาน
สีหน้าเขาจริงจังยิ่ง “เจ้านายสตรีเพศเมีย มีเพียงท่านคู่ควรกับตำแหน่งนั้น”
ขึ้นเป็นราชินีงั้นหรือ?
เสี่ยวชีเคยมอบภารกิจนี้ให้เธอจริง ๆ
เหล่าสามีอสูรกินมื้อเช้าเรียบร้อย เห็นเฉียวหรานยังไม่ยอมตื่น
แอบมายังหน้าประตูกระโจมของเธอ ได้ยินเสียงเธอตื่นแล้ว จึงเอ่ยเรียกเบา ๆ
“หรานหราน อรุณสวัสดิ์”
“หรานหราน พวกเราเข้าไปได้ไหม”
“เจ้านายสตรีเพศเมีย ข้าจะพาพวกเขาไปฝึกฝนล่าปีศาจแล้ว”