เฉียวหรานคิดว่า พิธีกรรมที่หมิงฉื่อพูดถึงนั้นต้องไม่ใช่พิธีกรรมที่ปกติแน่ๆ
เธอทำได้เพียงคอยดูสถานการณ์แล้วค่อยปรับตัว
ระหว่างเดิน เธอก็คอยตรวจสอบข้อมูลของครอบครัวไปด้วย
เย่หมิง:
[เจ้านายสตรีเพศเมีย หลินเซียว หลินปาน กำลังดูดซับแก่นแก้วอยู่]
[หลิงเทียนยังไม่ฟื้น ส่วนผู้ช่วยทูตก็กำลังฟื้นฟูพลังพิเศษ]
[ผมมันไร้ประโยชน์ ไม่มีความสามารถพอที่จะปกป้องเจ้านายสตรีเพศเมีย]
[ผมได้รายงานเรื่องนี้ไปที่กรมการทหารแล้ว]
เฉียวหราน:
[คุณดูแลพวกเขาให้ดี ไม่ต้องเป็นห่วงฉัน]
[ราชาอสูรหลีสุ่ยแค่อยากเป็นสามีอสูรของฉัน ฉันไม่มีอันตรายหรอก]
[หลังจากหลิงเทียนฟื้นแล้ว อย่าให้เขาโวยวาย รอฉันติดต่อกลับ]
[ครับ เจ้านายสตรีเพศเมีย]
"เจ้านายสตรีเพศเมีย ถึงแล้ว"
เสียงของหมิงฉื่อดังขึ้น เฉียวหรานเงยหน้าขึ้น ก็เห็นว่าเป็นจริงอย่างที่คิด หมิงฉื่อพาเธอมาที่ห้องนอนกว้างใหญ่ห้องหนึ่ง
ห้องนอนหรูหราสว่างไสว บนผนังประดับด้วยเปลือกหอยที่ให้ความรู้สึกทางศิลปะ เตียงนอนด้านหน้ามีไข่มุกราตรีส่องประกายระยิบระยับ หน้าต่างแขวนด้วยม่านมุก
เฉียวหรานหน้าแดงเล็กน้อยแล้วพูดว่า "นายจะทำพิธีกรรมที่นี่เหรอ นาย นายอย่าเกินเลยนะ ฉันยังไม่สนิทกับนายเลย..."
"ราชินีกำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมร้อนรนอยากได้ตัวผมขนาดนี้?"
หมิงฉื่อหัวเราะเบาๆ ก้มตัวลง ใบหน้าที่งามจนทำให้ใจคนหวั่นไหวเข้าไปใกล้ตรงหน้าเธอ แล้วพูดว่า "เจ้านายสตรีเพศเมียอดทนอีกสองวันนะครับ พอผมรักษาบาดแผลหายดีแล้ว จะมอบครั้งแรกของผมให้กับเจ้านายสตรีเพศเมีย"
เฉียวหราน: "ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น นายอย่าพูดมั่วสิ!"