หลังจากมองส่งฉือซ่งเจ๋อขับรถจากไป
ฉือเฟิงก็หยิบกำไลสมองแสงดาวออกมาโอนดาวเข้าบัญชีตัวเอง
จากนั้น บัญชีของเฉียวหรานก็ส่งเสียงแจ้งเตือน:
[ระบบชำระเงินเน็ตสตาร์ได้รับการโอน: หนึ่งสิบล้านดาว]
เฉียวหราน: ???
“ฉือเฟิง ฉันจะยกเลิกการแชร์บัญชีของเราตอนนี้เลยนะ”
“ไม่ต้องหรอก”
ฉือเฟิงตอบ “บัญชีของคุณก็คือบัญชีของครอบครัวเรา เหมือนกันหมด คุณอยากได้ยานบินไม่ใช่เหรอ? เราใช้ดาวพวกนี้ซื้อยานบินสักลำเถอะ”
ดวงตาของเฉียวหรานเป็นประกาย: “ได้เหรอ?”
ฉือเฟิงหลุบตาลง แสงนุ่มนวลในดวงตาสั่นไหว: “แน่นอนสิ”
“งั้นฉันจะเลือกให้ดี เอาขนาดที่นั่งได้ทั้งเจ็ดคนเลย”
เฉียวหรานใช้เวลาทั้งบ่ายเลือกดูยานบินในเน็ตสตาร์ เลือกไว้หลายรุ่นที่คิดว่าเหมาะสมใส่ตะกร้า รอไว้ค่อยศึกษาให้ละเอียดทีหลัง
จนกระทั่งถึงตอนค่ำ
ตอนที่เฉียวหรานอาบน้ำ ก็เพิ่งสังเกตเห็นว่ามีรอยสักอยู่บริเวณท้องน้อย
ดูเหมือนเป็นลวดลายที่สลักลงบนผิวหนัง ตำแหน่งที่อยู่ค่อนข้างน่าอาย
เธอขัดถูอย่างแรง แต่ก็ยังขัดไม่ออก แถมยังถูจนผิวหนังแดงไปหมด
เฉียวหรานเพ่งดูอย่างละเอียด ก็พบว่ามันคือรูปรอยสักหมาป่า
เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนตอนที่เธองัวเงีย ฉือเฟิงก็เอาแต่จูบตรงนี้ตลอดเวลา
เฉียวหรานก็เข้าใจ
ร่างทั้งร่างร้อนวูบวาบ
เมื่อคืนจะว่ายังไงดี เธอไม่ได้หมดสติไปเสียทีเดียว ซ้ำยังมีหนุ่มหล่อหน้าตาสมบูรณ์แบบ รูปร่างสมบูรณ์แบบทำอะไรแบบนั้นด้วย
เธอต้านทานไม่ไหวเลยจริง ๆ