อสูรกิเลนพาเฉียวหรานลงจอดกลางสนามประลอง
ขาทั้งสี่กำยำสง่างาม ปีกสยายเต็มแผ่กว้าง เกล็ดสีขาวบริสุทธิ์ที่มีเส้นสีทองพาดผ่านส่องประกายศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางแสงอาทิตย์ พลังพิเศษอันทรงพลังแผ่กระจายกดดันจนเหล่าคนของตระกูลอวี้ที่อยู่ในเหตุการณ์สั่นสะท้าน
ฉือเฟิงกับเฉิงเหย่มาถึงหลังจากนั้น อสูรหมาป่าและคนอสูรหมีระดับเจ็ดของพวกเขาเปิดเผยพลังของตัวเองอย่างไม่ปิดบัง ร่วมกับอวี้ไป๋ที่ระเบิดพลังพิเศษออกมาอย่างเต็มที่เช่นกัน
พวกเขากอดอกยืนอยู่ด้านหลังอสูรกิเลน มองคนอสูรตระกูลอวี้ด้วยสายตาดูแคลนและยั่วยุ
เหล่าคนตระกูลอวี้ถูกพลังพิเศษที่เต็มไปด้วยความก้าวร้าวกดจนจิตวิญญาณสั่นไหว ได้แต่มองพวกเขาอย่างตะลึงงัน
หลังจากอวี้ลั่วมองเห็นหน้าพวกเขาชัดเจนแล้ว ก็พลันได้สติขึ้นมาทันที
นี่มันครอบครัวของสตรีเพศเมียใจร้ายที่เคยทำให้เขาอับอายนี่นา!!
เขาเดือดดาลกระโดนออกมา ชี้นิ้วไปที่ครอบครัวของเฉียวหราน
"สตรีเพศเมียใจร้าย!"
"พวกแกบังอาจบุกเข้ามาถึงจวนตระกูลหลักของราชินีโดยพลการ ช่างไร้กฎหมายสิ้นดี!"
ช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิตของเขา ล้วนเป็นฝีมือของพวกมัน!!
เขาฟ้องร้องไปตั้งมากมาย ทำไมทหารรักษาการณ์ถึงยังไม่ลากคอครอบครัวนี้ไปเสียที!!
เขาจ้องไปทางฟ่านอวี่ด้วยแววตาโกรธเคือง "ท่านพลตรีฟ่านอวี่ สตรีเพศเมียใจร้ายพวกนี้บุกรุกตระกูลหลักของตระกูลอวี้!! เร็วเข้า รีบจับพวกมันไป!!"
ฟ่านอวี่: ……
เย่หมิง: ……
พวกเขามองอวี้ลั่วเหมือนมองคนโง่ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเห็นใจ
อวี้ลั่ว: "พวกนายมองฉันทำไม รีบไปจับพวกมันสิ!"
เฉียวหรานมองตามเสียงไป แล้วก็หัวเราะ "อ้าว นี่มันสามีอสูรไก่ตะเภาของสตรีสูงศักดิ์ผู้ดูดกลืนปีศาจนี่นา ไม่เจอกันนานเลยนะคะ?"