เฉียวหราน หลินเซียว หลินปาน เย่หมิง และไข่ทองคำวิ่งเข้าไป ล้อมวงนั่งยอง ๆ รอบปลาน้อย
“ทำไมเขากลายเป็นปลาน้อยล่ะ เขาจะตายไหม”
“เจ้านายสตรีเพศเมีย เขายังไม่ตาย”
“น่าจะเพราะบาดเจ็บสาหัสจนพลังพิเศษเสียหายรุนแรง เลยเข้าสู่สภาวะปกป้องตัวเอง”
“ใช่ หลักการเดียวกับที่ผู้ช่วยทูตกลายเป็นไข่ทองคำนั่นแหละ”
เฉียวหราน “แล้ว แล้วจะทำยังไง แล้วก็ดูเหมือนเขาจะตายอยู่แล้วนะ…”
ปากปลาน้อยอ้าปิด ๆ ตัวและหางปลาดิ้นรนตีหาดทรายเบาลงทุกที เลือดจากบาดแผลไหลย้อมทรายขาวเป็นสีแดง
เหมือนปลาจวนตาย
หลินเซียว “เป็นเรื่องที่หลิงเทียนก่อทั้งนั้น เอาหลิงเทียนส่งให้พวกเขาไปก็จบ”
หลินปาน “ท่านองค์ชายแห่งจักรวรรดิในแดนอสูร คงพอทดแทนชีวิตหลีสุ่ยเยาขนาดนั้น”
เย่หมิง “แต่ดูเหมือนเขาจะเป็นราชาของหลีสุ่ยเยา ถ้าเขาตายจริง ชีวิตหลิงเทียนก็ทดแทนไม่ไหว แถมอาจก่อสงครามสองเผ่าพันธุ์อีกต่างหาก”
เฉียวหราน …
เธอร้อนใจใช้สองมืออุ้มปลาน้อยขึ้นมา ลองปล่อยลงทะเล “ราชาปีศาจหลีสุ่ย ขอโทษนะ ท่าน ท่านรีบกลับบ้านไปพักรักษาตัวเถอะ”
ปลาน้อยอ่อนแรงถูกคลื่นซัดกลับเข้าหาฝั่งในพริบตา
บาดแผลบนตัวปลา เลือดไหลแรงกว่าเดิม
ดูเหมือนจะตายเร็วขึ้นอีก!
“เราต้องหาทางช่วยเขาเร็ว ๆ!”
เฉียวหรานหยิบแก้วเปล่าออกจากพื้นที่มิติอีกใบ ใส่น้ำทะเล แล้ววางปลาน้อยลงไป
ปลาน้อยลอยปวกเปียกอยู่ในแก้วน้ำ เป่าฟองอากาศออกมาหนึ่งชุด
อืม ยังไม่ตาย
เหนือทะเลกลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง
หลิงเทียนถูกลากลงทะเลลึกไปแล้วโดยเหล่านางเงือกหลีสุ่ยเยา