เฉิงเหย่เขียนชื่อของพวกเขาลงบนกระดาษหกใบ พับแล้วโปรยลงพื้น ให้เฉียวหรานเป็นคนจับ
สองใบแรกคือชื่อคนที่จะร่วมเตียงกับเธอในคืนนี้
หลังจากนั้นคือคืนพรุ่งนี้ และคืนถัดไป
ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปตามลำดับ
เฉียวหรานยื่นมือไปหยิบสองใบอย่างส่งเดช
เห็นอวี้ไป๋คลี่กระดาษออกมา: "ฉือเฟิงกับผม"
เฉียวหรานจับอีกสองใบ
"หลินเซียว เฉิงเหย่"
แล้วก็อีกสองใบ
"หลินปาน หลิงเทียน"
หลินเซียวกับหลินปานเอ่ยขึ้น: "เจ้านายสตรีเพศเมีย พวกเราขอสลับกับหลิงเทียนกับเฉิงเหย่ได้ไหม"
พวกเขาสองพี่น้องฝาแฝด ร่างกายเป็นสองแต่จิตใจเป็นหนึ่งเดียว ไม่ว่าจะทำอะไรก็อยู่ด้วยกันตลอด
ไม่เคยแยกจากกันเลย
เฉิงเหย่สวนทันที: "ผมไม่สลับ ผมจะอยู่กับหรานหรานคืนพรุ่งนี้"
หลิงเทียนเลิกคิ้ว: "สลับกับผมนะ ผมก็อยากอยู่กับหรานหรานคืนพรุ่งนี้เหมือนกัน"
โอกาสนั้นเท่าเทียม
แต่การได้อยู่ก่อนนั้นมีค่ากว่า
ทุกคนจึงอยากขยับขึ้นมาอยู่คืนแรก ๆ
ดังนั้น หลินเซียวจึงจำใจสลับกับหลิงเทียนอย่างไม่เต็มใจนัก
อวี้ไป๋กำกระดาษแน่น หัวใจเต้นรัวเร็ว
ในที่สุดก็มีโอกาสได้อยู่กับหรานหรานตลอดคืน
ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า
หรานหรานยังโกรธฉือเฟิงอยู่ เธอจะใกล้ชิดกับเขามากเป็นพิเศษหรือไม่นะ?
ตอนที่ฉือเฟิงแบกสัตว์อสูรกลับมาอีกตัวหนึ่งนั้น เขายังไม่รู้เรื่องน่าประหลาดใจนี้เลย
เขายื่นแก่นแก้วสัตว์อสูรระดับห้าขั้นกลางให้เฉียวหรานด้วยสองมือ เสียงแหบพร่า: "หรานหราน ให้เธอ"