ผ่านไปอีกหนึ่งวัน
ในตอนเช้า เหล่าสามีอสูรแบกเป้เดินออกมาจากห้องใต้ดิน มายืนรอเฉียวหรานออกเดินทางที่ด้านล่าง
ฉือเฟิงสูงใหญ่ที่สุด ส่วนสูงเกือบหนึ่งเมตรเก้าสิบ ไหล่กว้างเอวสอบ รูปร่างสามเหลี่ยมกลับด้านที่สมบูรณ์แบบเต็มไปด้วยพลังที่พร้อมระเบิดออกมา
อวี้ไป๋มีรูปร่างสูงโปร่ง สัดส่วนเก้าศีรษะที่สมบูรณ์แบบทำให้เขาดูสง่างามและสูงศักดิ์
หลิงเทียน เพียงแค่ยืนอยู่เฉย ๆ ก็ให้ความรู้สึกกดดันว่าไม่ควรหาเรื่อง ทว่ายังมีความเย็นชาคมเข้มที่ทำให้คนอยากมองอีกสักสองสามตา
เฉิงเหย่ยังคงอยู่ในร่างของหมีน้อย
แบกเป้ที่ขนาดพอ ๆ กับตัวของเขา ยืนตัวกลมปุ๊กอยู่ข้างเท้าของฉือเฟิง อ้วนตุ๊บตะจนไม่ถึงหัวเข่าของฉือเฟิงด้วยซ้ำ
ตอนที่เฉียวหรานเดินลงมาจากชั้นบน เห็นเหล่าสามีอสูรรออยู่ที่ประตู ก็รู้สึกเพียงว่าสายตาสว่างไสวขึ้นมา อารมณ์ดีมาก
สมาชิกในทีมของเธอไม่เพียงดูแข็งแกร่ง แต่ยังหล่อเหลารูปงามทุกคน ดูแล้วสบายตายิ่งนัก แถมยังมีตุ๊กตาหมีน้อยน่ารักน่ากอดอีกหนึ่งตัว
ร่วมมือร่วมใจสู้กับปีศาจด้วยกัน แค่อารมณ์ก็ดีแล้ว
ไม่รู้เลยว่า ตอนที่เหล่าสามีอสูรมองเห็นเธอเดินลงบันไดมาทีละก้าว ในดวงตาก็มีประกายตะลึงที่ยากจะปกปิดเช่นกัน
เจ้านายสตรีเพศเมียดูเหมือนจะสูงขึ้น แถมยังผอมลงมากด้วย
สวมชุดพรางสำหรับสู้รบหนึ่งชุด เสื้อที่จัดเข้ารูปเก็บไว้ในกางเกงอย่างเรียบร้อย เอวบางเพรียว อกตั้งสะโพกผาย แผ่นหลังที่ดูบอบบางสะพายเป้พรางใบหนึ่ง ช่างดูสง่างามอย่างบอกไม่ถูก
เมื่อก่อนเจ้านายสตรีเพศเมียก็เป็นแบบนี้เหรอ?
ทำไมพวกเขาถึงรู้สึกขึ้นมากะทันหันว่า รูปร่างหน้าตาของเฉียวหรานแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้เล็กน้อย