อสูรปีกพังผืดที่แย่งไข่เป็ดบินวนเวียนอยู่กลางอากาศรอคอย เมื่อแม่เป็ดกินอิ่มแล้ว พวกมันถึงได้บินลงมาเหยียบไข่เป็ดที่เหลือให้แตก แล้วดื่มของเหลวจากไข่อย่างเอร็ดอร่อย
เฉียวหราน: ……
ภาพเช่นนี้ไม่ได้มีเพียงแห่งเดียว
ดูเหมือนช่วงเช้าเป็นเวลาออกไข่ของอสูรปีกพังผืด มีแม่เป็ดมากมายกำลังวางไข่ ไข่เป็ดสิบกว่าใบที่แม่เป็ดออกมานั้นถูกเธอและอสูรปีกพังผืดตัวอื่น ๆ กินไปกว่าครึ่ง
มีไข่เพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ถูกเก็บไว้ฟักลูกอ่อน
แถมยัง!
ลูกอสูรปีกพังผืดที่เพิ่งฟักออกมา พอเจาะเปลือกก็ยืนและเดินได้ทันที ขนยังไม่ทันแห้งดีเลย กลับรู้จักทุบเปลือกไข่ของพี่น้องที่ยังไม่ออกมา แล้วดื่มกินน้ำนมไข่จากพี่น้องเป็นมื้อแรกของชีวิต
ไม่ใช่แค่นั้น!
ลูกอสูรที่เพิ่งได้ดื่มน้ำนมไข่จากพี่น้องเพียงสองอึก ยังไม่ทันได้กระโดดโลดเต้น ก็ถูกแม่เป็ดกินเป็นอาหารเสียแล้ว
เพิ่งเกิด ก็ดับวูบ
แม่เป็ดกินอย่างไม่รู้สึกผิด: ฟักไข่เหนื่อย กินลูกข้าสักตัวบำรุงร่างกาย
ยังไงซะก็เต็มไปด้วยลูกของมัน อยากกินเท่าไหร่ก็ออกลูกมาเท่านั้น!
เฉียวหราน: ……
เย่หมิง: "เจ้านายสตรีเพศเมีย นี่เป็นนิสัยของอสูรปีกพังผืด เป็นพฤติกรรมสัญชาตญาณเพื่อควบคุมการแพร่พันธุ์"
ถึงเป็นเช่นนั้น อสูรปีกพังผืดที่เต็มไปทั่วทั้งภูเขาก็ยังแพร่ขยายดั่งภัยพิบัติ
ฉือเฟิง: "พวกเราแบ่งเป็นสองกลุ่ม หลินเซียว หลินปาน อวี้ไป๋ พวกนายรับหน้าที่ล่าอสูรปีกพังผืด ข้ากับเฉิงเหย่เก็บไข่เป็ด"
"เย่หมิง นายปกป้องหรานหราน"
เย่หมิงดีใจจนตัวลอย: "ครับ!"
เขาดีใจมาก!
ภารกิจของเขากลายเป็นการปกป้องเจ้านายสตรีเพศเมีย เขาจะได้อยู่เคียงข้างนางตลอดเวลาแล้ว!!