ระดับแปดขั้นสูงแล้ว ยังปลุกพลังพิเศษสายโลหะอีก
หลิงเทียนสมกับเป็นราชาอสูรระดับสิบในอนาคตจริง ๆ
ก็แค่นิสัยเขามันเถื่อนเกินไป สามีอสูรในบ้านไม่มีใครกดเขาไว้ได้เลย
คงต้องให้เธอเป็นคนฝึกให้เชื่องเองแล้ว!!
เฉียวหรานเก็บสายฟ้าเล็ก ๆ ที่เป็นร่างแยกของพลังพิเศษสายฟ้าของหลิงเทียนขึ้นมา ดูน่ารักดี น่าจะเจาะรูร้อยเชือกทำเป็นจี้เล็ก ๆ ได้
เฉียวหรานเก็บสายฟ้าเล็ก ๆ ทั้งหมดเข้าไปในพื้นที่มิติ
หลิงเทียนสลบไสลไปแล้ว บนยานรบก็เลยเงียบลงเยอะ
เจ้าแมวเสือคู่หนึ่งยังออดอ้อนเฉียวหรานอยู่นั่นแหละ หวังจะงดโทษ
เฉียวหรานส่งเสียงในลำคอว่า “หลินเซียว หลินปาน พวกนายไปขับยานรบ ไปเรียกเย่หมิงมาอยู่เป็นเพื่อนฉัน”
“เจ้านายสตรีเพศเมียครับ~”
“เจ้านายสตรีเพศเมียครับ~”
เฉียวหรานทำหน้าเคร่ง
พวกมันก็เลยไม่กล้าออดอ้อนอีก ทำตามคำสั่งไปเปลี่ยนเวรกับเย่หมิงขับยานรบอย่างว่าง่าย
เย่หมิงเดินเข้ามาพร้อมกับนกห้าสีในกระเป๋า คุกเข่าข้างเดียวลงตรงหน้าเบาะนั่งกว้าง พูดเสียงนุ่มว่า “เจ้านายสตรีเพศเมีย กระผมมาเป็นเพื่อนท่านพักนะขอรับ”
อา เย่หมิงนี่ว่านอนสอนง่ายที่สุดเลยนะ
เฉียวหรานดึงเขามาที่เบาะนั่งกว้าง หาท่านอนที่สบาย แล้วหนุนตักเขานอน
พลางยื่นมือไปเกาคางเขาเป็นพัก ๆ
เย่หมิงเข้าใจความหมาย โน้มตัวลงจูบเธออย่างว่าง่าย
นกห้าสีซ่อนอยู่ในกระเป๋าไม่กล้าแม้แต่จะขยับ ดวงตาคู่หนึ่งมองเส้นผมยาวของเฉียวหรานที่ปรกลงมา
ปลาน้อยกินอิ่มแล้ว ว่ายน้ำอยู่ในแก้วน้ำใส พ่นฟองอากาศออกมาเป็นพัก ๆ
นกน้อยอ้วนกลมสลบอยู่ในกรง
หลินเซียวกับหลินปานตั้งใจขับยานรบ
ตลอดทางเงียบสงบ
เหมาะกับการนอนหลับมาก
ตอนที่เฉียวหรานกำลังหลับสบาย เธอรู้สึกว่าเย่หมิงอุ้มเธอขึ้น แล้วเดินออกจากยานรบ