เสียงระเบิดของพลังพิเศษดังสนั่นไปถึงอัฒจันทร์
ทุกคนพากันร้องด้วยความตกใจ:
“เกิดอะไรขึ้น”
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น”
ฝูงยุงจักรกลถูกพลังพิเศษดึงดูด รวมตัวกันไปยังจุดระเบิด หน้าจอถ่ายทอดสดปรากฏภาพแผ่นดินถล่มฟ้าทลายในเขตล่าสัตว์อสูร
เฉินซีลุกขึ้นจากที่นั่งทันที แสงสีทองวาบขึ้น ร่างของเขาก็หายไป
ทหารอสูรทุกนายได้รับคำสั่ง พร้อมใจกันวิ่งตรงไปยังเขตล่าสัตว์อสูร
--
เย่หมิงคุกเข่าลงต่อหน้าเฉียวหราน “เจ้านายสตรีเพศเมีย ข้างล่างยังมีผู้คนอีกมาก ขอท่านอนุญาตให้ข้าลงไปช่วยคนด้วย”
หน่วยกู้ภัยทหารอสูรยังมาไม่ถึง
เขาเป็นทหารอสูร และยังสังกัดเขตล่าสัตว์อสูรระดับเจ็ด ผู้บังคับบัญชาของเขาก็อยู่ข้างล่างด้วย
เฉียวหรานเห็นแววตาที่แน่วแน่ของเขา
เธอยัดช็อกโกแลตชิ้นหนึ่งใส่ปากเขา “...ไปเถอะ ระวังตัวด้วย อย่าลืมว่าคืนนี้คุณต้องอยู่เป็นเพื่อนฉันนะ”
“ครับ ผมจะกลับมา”
เย่หมิงแปลงร่างเป็นมังกรเจียว ทะยานลงสู่ห้วงเหวลึก เพื่อตามหาฟ่านอวี่
ในห้วงเหวลึก
ฟ่านอวี่ใช้ตัวเองยั่วยุและล่อฝูงปีศาจร้ายทั้งหมดให้โจมตีเขา เพื่อหาเวลาหนีให้ครอบครัวของเย่หลาน
ในที่สุดหลินเฟิงก็หลบหลีกฝูงปีศาจร้ายได้ ลากสังขารที่บาดเจ็บหนักไปพบหลินเฮ่า
เหยี่ยวใหญ่ใช้ร่างที่บาดเจ็บสาหัสปกป้องเย่หลานที่หมดสติไว้แน่น
หลินเฟิงล้มลง กัดเปิดขวดสารอาหารกรอกใส่ปาก
เมื่อฟื้นพลังพิเศษขึ้นมาบ้างก็ถีบหัวเหยี่ยวใหญ่เต็มแรง “ไอ้คนไร้ประโยชน์! มานอนอยู่ที่นี่ทำไม! พาเจ้านายสตรีของแกออกไปสิ!”
หลินเฮ่าค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองเห็นสารอาหารหนึ่งหลอดที่หลินเฟิงโยนให้