เขตล่าสัตว์อสูรระดับเจ็ด จัดหาที่พักที่ปลอดภัยให้เหล่าสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์และคนอสูรที่เข้าร่วมการแข่งขัน
หนึ่งครอบครัวจะได้เต็นท์พลังพิเศษระดับแปดที่เหมือนกระโจมหนึ่งหลัง ภายในกั้นเป็นสามห้องหนึ่งห้องโถง
ห้องนอนหลักของสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์นั้นกว้างขวางที่สุด ส่วนอีกสองห้องไม่มีแม้แต่เตียง คนอสูรต้องเบียดกันนอนบนพื้น
สำหรับคนอสูรแล้ว การได้นอนหลับอย่างสบายในเต็นท์พลังพิเศษระดับแปดที่ปลอดภัยนั้นนับเป็นเงื่อนไขที่ดีมากแล้ว
ครอบครัวของเฉียวหรานหาเต็นท์ของพวกเขาจนเจอ
ฉือเฟิงเริ่มจัดสรรงาน: "หรานหราน เธอไปพักผ่อนเถอะ ให้อวี้ไป๋ใช้พลังพิเศษผ่อนคลายให้"
"เฉิงเหย่จัดการปีศาจที่ล่ามา เย่หมิงซักเสื้อผ้าของทุกคน ฉันทำอาหารเย็น"
"หลินเซียว หลินปาน เฉินซี พวกนายไปขนปีศาจที่เราล่ากลับมา"
แม้ปกติเฉินซีจะโอหัง
แต่ยามนี้กลับร่วมมือกับการงานของครอบครัวอย่างดี พาหลินเซียวและหลินปานบินออกไปเก็บซากปีศาจแล้ว
ทั้งครอบครัวต่างยุ่งวุ่นวายกันอย่างเป็นระเบียบ
เฉียวหรานอยู่ในเต็นท์ หยิบอาหารออกมาจากพื้นที่มิติไม่หยุดมือ เพื่อเตรียมกระเป๋าสำหรับการสู้รบในวันพรุ่งนี้ให้เหล่าสามีอสูร
การล่าฝูงปีศาจขั้นสูงระดับเจ็ดนั้นเสียทั้งเวลาและแรง เมื่อหมดวัน แม้แต่คนอสูรก็ยังอ่อนล้า
ดังนั้นพอถึงช่วงบ่าย คะแนนของคนอสูรเกือบทั้งหมดก็เพิ่มขึ้นช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
นางต้องเตรียมอาหารที่เติมพลังงานและรักษาพละกำลังให้เหล่าสามีอสูร
อย่างแรกคือคาร์โบไฮเดรตเร็วบวกโปรตีน
เฉียวหรานใส่ข้าวปั้น ขนมปัง ช็อกโกแลตแท่งเพิ่มพลังงานถั่ว เนื้อกระป๋อง ไข่พะโล้ เนื้อน่องไก่ ฯลฯ ลงในกระเป๋าสำหรับการสู้รบของสามีอสูรแต่ละคน