เย่หมิงรับปากพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่าว่า จะดูแลเจ้านายสตรีเพศเมียให้ดีอย่างแน่นอน
ถ้าดูแลไม่ดี เขายินดีให้พวกนั้นลากไปกระทืบให้ตายเลย
เฉียวหรานพูดว่า "เอาล่ะ เอาล่ะ ฉันไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ สักหน่อย จะดูแลยากเย็นอะไรกันนัก"
เธอยัดอาหารเพิ่มพลังเต็มเป้ให้พวกเขา แล้วยังใส่ชุดผักรวมที่เพิ่งเก็บเกี่ยวได้อย่างแตงกวา มะเขือเทศ มะเขือยาว พริกหยวก ใส่เป้ของแต่ละคนเพิ่มไปอีกคนละหนึ่งชุด
"อย่าเอาแต่กินเนื้อนะ ต้องกินผักเสริมด้วย ระวังตัวกันด้วย ยังไงก็ต้องออกปฏิบัติการกันเป็นกลุ่มเท่านั้น"
"หรานหราน..."
ฉือเฟิงกับอวี้ไป๋กอดร่ำลาเฉียวหรานด้วยอาลัยอาวรณ์
ตอนที่เฉิงเหย่อยากจะกอดเธอบ้าง ก็ถูกฉือเฟิงกับอวี้ไป๋จ้องมองอย่างเอาเรื่อง
เฉียวหราน "..."
"แล้วก็ อย่าไปรังแกเฉิงเหย่นะ!"
ฉือเฟิงกับอวี้ไป๋ยิ่งอยากกระทืบเจ้าหมีนั่นเข้าไปใหญ่
พวกเขาสะพายเป้ขึ้นหลัง หันกลับมามองทุก ๆ สามก้าวก่อนจะขึ้นยานบินไป
ในสวนหลังบ้านอันกว้างใหญ่เหลือเพียงแค่เฉียวหรานกับเย่หมิงเท่านั้น
เย่หมิงยังคงคุกเข่าอย่างสงบเสงี่ยมอยู่บนพื้น ชุดสูทราคาแพงเปื้อนฝุ่นดินบนพื้น ปลายเท้ารองเท้าหนังค้ำยันอยู่กับพื้น
เขาตะกุกตะกักด้วยความประหม่า "เจ้านายสตรีเพศเมีย ผมไปทำอาหารเย็นให้คุณนะครับ คุณอยากกินอะไรหรือครับ"
เฉียวหราน "ตอนกลางคืนข้างนอกอากาศเย็นสบาย เราไปย่างบาร์บีคิวกันที่สวนหน้าบ้านเถอะ ฉันขอแบบใส่ยี่หร่าพริกนะ ใช่แล้ว มะเขือยาวกับพริกหยวกที่เพิ่งเก็บได้ก็เอาไปย่างกินได้นะ"
"ครับ ผมจะไปเตรียมให้คุณเดี๋ยวนี้!"
เย่หมิงแขวนโคมไฟน้ำแข็งพลังพิเศษสวยงามรอบศาลา วางเบาะรองนั่งและหมอนอิงบนเก้าอี้ ให้เฉียวหรานนั่งเล่นสมองกลดาราอยู่ตรงนั้น
เขาขนเตาย่างออกมา นำวัตถุดิบที่เหมาะกับการย่างออกมาจากตู้แช่เย็นพลังพิเศษ เสียบไม้เป็นไม้ ๆ ตั้งใจย่างเนื้อและผักเสียบไม้อยู่ข้างศาลา