เฉิงเหย่ก็อยากพูดอะไรเหมือนกัน แต่โดนพวกเขาส่งสายตาอาฆาตราวกับจะฆ่าหมีกวาดเข้าใส่
เฉิงเหย่เลยหุบปากอย่างว่าง่าย
ความกระตือรือร้นในการปลูกผักของเฉียวหรานพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ “มะเขือยาว มะเขือเทศ แตงกวา พริกหยวก อีกเดี๋ยวก็เก็บเกี่ยวได้ชุดหนึ่งแล้ว เรามาทำเป็นชุดผักรวมกันต่อเลยนะ”
ผักในจักรวรรดิสัตว์อสูรนี่ซื้อกันเป็นลูกๆ เลย
มะเขือยาวลูกหนึ่ง 1000 ดาว แตงกวาลูกหนึ่ง 1000 ดาว มะเขือเทศลูกหนึ่ง 1000 ดาว พริกหยวกสองเม็ด 1000 ดาว ประมาณนี้
“สมมติว่าเราเอามะเขือยาวสามลูก แตงกวาสามลูก มะเขือเทศสามลูก พริกหยวกสิบเม็ด มารวมเป็นชุดรวมราคาห้าพันดาว เป็นไง แพงไปมั้ย”
ถึงแม้จะถูกกว่าที่ขายในเน็ตสตาร์ตั้งสามเท่า แต่เฉียวหรานก็ยังรู้สึกว่า แค่ไม่กี่อย่างเนี่ยขายตั้งห้าพันดาว โคตรรวยเลย
“ไม่แพงเลย! ถูกมากๆ แล้ว!”
อวี้ไป๋รีบเอาข้อเสนอของเฉียวหรานไปทำเป็นลิงก์สินค้าทันที “เดี๋ยวผมอัปโหลดคำอธิบายสินค้าให้ คาดว่าคงขายหมดในพริบตาแน่”
พวกเขาพูดแล้วก็ทำเลย
เก็บเกี่ยวผักใบเขียว เก็บแตงกวา มะเขือเทศ พริกหยวกที่สุกแล้ว มาบรรจุเป็นชุดผักรวมทีละชุด
อวี้ไป๋ปล่อยลิงก์ซื้อของในร้าน
เฉียวหรานยังคงใช้พลังพิเศษเร่งผลิตสินค้าอย่างอื่นต่อไป
แตงโม ฟักทอง เมลอนออกผลขนาดเท่ากำปั้นแล้ว ถ้ามีพลังพิเศษช่วยเร่ง คาดว่าอีกครึ่งเดือนก็น่าจะสุก