เย่หลานส่งเสียงฮึ่มในลำคอ ก่อนหันไปมองถงเยว่ "อย่าเพิ่งลำพองไปหน่อยเลย น้องหลินเฮ่าแค่เห็นว่าบ้านเธอส่งสามีอสูรเข้าประลองแค่คนเดียว ก็เลยยอมปล่อยให้ชนะสักยกเท่านั้นเอง"
เธอหยิบสารอาหาร ผลไม้ และของกินออกจากพื้นที่มิติ ยัดใส่อ้อมแขนของสามีอสูรที่อยู่ข้าง ๆ พลางกำชับ "รีบเอาไปให้ท่านหลินเฮ่า บอกให้เขาเติมพลังด้วย"
ทางด้านถงเยว่ก็หยิบสารอาหารและของกินต่าง ๆ ออกมามากมายเช่นกัน ก่อนจะหันไปสั่งสามีอสูรของตน "พวกเจ้ารีบนำสิ่งเหล่านี้ไปให้ท่านหลินเฟิงเถิด"
“เห็นหรือเปล่า”
เหวินเจี๋ยเอ่ยกับอวิ๋นลู่ "พวกนางดีต่อเหล่าสามีอสูร พวกเขาจึงเต็มใจสู้ตายเพื่อนาง"
"คนอสูรนั้นเรียบง่าย พอใจได้ง่าย ชีวิตของพวกเขาล้วนอยู่ในกำมือของเจ้านายสตรีเพศเมีย เพียงแค่แบ่งปันความรักให้สักเล็กน้อย พวกเขาก็พร้อมจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อนาง"
"ตระกูลอวิ๋นเองก็เป็นตระกูลขุนศึก ใต้บังคับบัญชาของท่านผู้บัญชาการทหารสูงสุดมีทหารอสูรระดับห้าหนุ่มหล่ออยู่มากมาย ก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะเต็มใจเปิดรับพวกเขา และใช้แรงกายแรงใจฝึกฝนให้กลายเป็นสามีอสูรระดับเจ็ด ระดับแปดหรือไม่"
"เธอยังเด็กนัก ใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบของตัวเองให้ดี แล้วสร้างกองทัพสามีอสูรของเธอขึ้นมาเสียเถิด"
อวิ๋นลู่ "นี่เธอ… มีจุดประสงค์อะไรกันแน่"
เหวินเจี๋ยยิ้มก่อนตอบ "เหมือนเธอนั่นแหละ"
เพียงชั่วครู่
ทหารอสูรองค์รักษ์ส่วนพระองค์ของราชินีหลายนายเดินเข้ามายังอัฒจันทร์ แอบย่องเข้าไปหาอวิ๋นลู่
พวกเขากระซิบบางอย่างกับอวิ๋นลู่
อวิ๋นลู่ก้มหน้าตลอดเวลา ใบหน้าคล้ำเครียด ในดวงตาที่ทอดต่ำกลับมีรอยยิ้มแปลกประหลาด ร่างกายภายใต้ชุดราตรีสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้
จนกระทั่งเหล่านายทหารองค์รักษ์จากไปเนิ่นนาน อวิ๋นลู่จึงเงยหน้าขึ้นมองเหวินเจี๋ย "ได้ เราร่วมมือกัน"