หลังจากได้รับข้อความจากเฉิงเหย่ กลุ่มครอบครัวก็คึกคักขึ้นมา:
ฉือเฟิง:[ตำรวจอสูร? พวกเขาจะมาสอบสวนอะไร?]
หลินเซียว:[ไม่ใช่ตระกูลหลินเล่นไม่ซื่ออยู่เบื้องหลังหรอกนะ?]
หลินปาน:[เจ้านายสตรีเพศเมียครับ พวกเรากลับไปกันสักหน่อยเถอะ]
เฉียวหราน:
[พวกคุณอย่าเพิ่งกลับมา ตัดไผ่ให้เสร็จก่อน]
[เฉิงเหย่ ตำรวจอสูรต้องการสอบสวนอะไรจากเราเหรอ?]
เฉิงเหย่:
[พวกเขาบอกว่าพฤติกรรมที่เราซื้อผงปูนขาวจำนวนมากน่าสงสัย]
[ต้องการตรวจสอบการใช้งาน]
ฉือเฟิง:[ตำรวจอสูรของจักรวรรดิก็ว่างเกินไปหน่อย]
หลินเซียว:[ตระกูลหลินก็มีคนอสูรในกรมตำรวจกลาง คิดว่าน่าจะจงใจ]
หลินปาน:[พวกเขากล้ารังแกเจ้านายสตรีเพศเมีย พวกเรากลับไปเผาตระกูลหลินให้ราบ]
เฉียวหราน:
[ไม่ต้องกังวล เราไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย]
[เฉิงเหย่ คุณบอกพวกเขาไปว่าเราใช้มันปรับปรุงดิน]
[สำนักงานจัดการที่ดินก็รู้เรื่องนี้ดี แถมยังเคยชื่นชมฉันด้วย]
ทันทีที่เอ่ยถึงสำนักงานจัดการที่ดิน
ในกลุ่มก็เงียบลงทันที ใคร ๆ ก็ไม่พูดอะไร
ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง
เฉิงเหย่:[ตำรวจอสูรบอกว่าจะไปตรวจสอบที่ฟาร์มกับเรา]
เฉียวหราน:[ได้เลย ดีเหมือนกัน ฉันก็กำลังจะไปที่นั่นพอดี เจอกันที่ฟาร์ม]
“อวี้ไป๋ พวกเราไปกันเถอะ!”
เฉียวหรานจะไปเดินตรวจตราฟาร์มใหญ่โตขนาดสองหมื่นสามพันตารางเมตรของเธอแล้ว!
“ครับ”
อวี้ไป๋แปลงกายเป็นอสูรกิเลน ย่อขาหน้าลง: “หรานหราน ขี่ผมไปสิ จะได้เร็วกว่า”
“ว้าว อวี้ไป๋ ร่างอสูรของนายดูเหมือนจะตัวใหญ่ขึ้นอีก! สวยจัง”
อสูรกิเลนระดับหกดูสูงใหญ่สง่ากว่าก่อนหน้านี้ ทั้งตัวขาวสะอาด เกล็ดเปล่งแสงเรืองรองศักดิ์สิทธิ์ที่ช่วยบำบัดรักษา แผงคอและหางพลิ้วไหวตามแรงลม ส่องประกายระยิบระยับ
อสูรกิเลนได้รับคำชม ก็เชิดหน้าขึ้นอย่างภูมิใจ พาเฉียวหรานทะยานไป
ความเร็วของเขาก็เร็วกว่าเดิมมาก หากได้เลื่อนระดับอีก ก็จะบินได้แล้ว