ค่ำคืน
ฟ่านอวี่โทรวิดีโอหาเย่หมิง
“นายอยู่ไหน ทำไมรอบตัวมืดจัง”
“ผมอยู่ห้องใต้ดินของท่านเจ้านายสตรีเพศเมีย”
ตอนพูด น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิ
ฟ่านอวี่: “นายนี่มันไร้ศักดิ์ศรีจริง ๆ ตอนเย็นผลประกบคู่เพิ่งออก ตกกลางคืนก็รีบไปแล้ว! จะรอให้ถึงพรุ่งนี้ไม่ได้เลยเหรอ! แถมยังให้นายอยู่ห้องใต้ดิน สมเป็นสตรีเพศเมียใจร้ายชัด ๆ!”
“อย่าพูดแบบนั้นสิ ท่านเจ้านายสตรีเพศเมียพักผ่อนแล้ว ไม่รู้ว่าผมมา สามีอสูรของท่านก็ให้ผมเข้ามานะ”
“พวกนั้นจงใจแกล้งนายต่างหาก”
“ไม่เป็นไรครับ”
รอบตัวเย่หมิงมีฟองสีชมพูผุดขึ้นมา “ฟ่านอวี่ ฉันมีความสุขมากเลยนะ ฉันมีเจ้านายสตรีเพศเมียแล้ว แถมยังเป็นสตรีเพศเมียที่ฉันชอบด้วยนะ ที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเธอ ความรู้สึกแบบนี้มันน่าพึงพอใจจริง ๆ”
ฟ่านอวี่: ...
หมดทางรักษาแล้ว!
ฟ่านอวี่โกรธที่เขาไม่ดิ้นรน: “นายไม่สนใจชีวิตไปล่าปีศาจจนเลื่อนเป็นระดับหกขั้นกลาง เอาทรัพย์สินทั้งหมดที่แบ่งจากตระกูลเย่มา ก็เพื่อมาอยู่ห้องใต้ดินเนี่ยนะ”
ยังมีความสุขกับมันอีก บอกว่ามีความสุขมาก? โรคจิตชัด ๆ!
เย่หมิงฟังแล้วรู้สึกสบายใจ ตัวเขาจมดิ่งอยู่ในฟองสีชมพูที่มากขึ้นเรื่อย ๆ
ก่อนหน้านี้เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงได้ต่ำต้อยต่อหน้าแม่
ที่แท้การชอบสตรีเพศเมียสักคน
มันทำให้เราต่ำต้อยได้จริง ๆ
ฟ่านอวี่: “รอให้นายโดนรังแกจนทนไม่ไหว ก็มาทำงานให้ฉัน อดทนอีกสามเดือนหย่าไปซะ”
เย่หมิง: “ผู้ช่วยทูตครับ ผมไม่มีวันหย่า ไม่มีทาง”