ฟ่านอวี่พาฉือเฟิง อวี้ไป๋ และเฉิงเหย่บินออกจากถ้ำที่ถล่มอย่างรวดเร็ว ย้อนกลับไปตามทางเดิม
เมื่อมาถึงจุดที่จากมา กลับไม่เห็นเฉียวหราน มีเพียงทหารองครักษ์ไม่กี่นายที่รออยู่
ฟ่านอวี่ถามเสียงเย็นว่า “เจ้านายของฉันอยู่ไหน”
เหล่าทหารองครักษ์ก็แปลกใจ “พลโท เย่หมิงพาสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ไปตามหาท่านแล้ว พวกท่านไม่ได้พบกันหรือ”
ฟ่านอวี่ใจวูบลง ใบหน้าพลันเคร่งเครียด “ฉันไม่เห็นพวกเขา พวกเขาไปทางไหน”
ทหารองครักษ์ตกใจ “แต่ทิศทางที่เย่หมิงและสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์บินไป ก็คือทิศทางเดียวกับที่ท่านไป”
“พวกโง่!”
ฟ่านอวี่ตวาด “ไม่ว่านางจะไปไหน ทำไมพวกเจ้าไม่ตามไปคุ้มกันด้วย”
เขาส่งฉือเฟิง อวี้ไป๋ และเฉิงเหย่ที่บาดเจ็บสลบให้ทหารองครักษ์ “พาพวกเขากลับไปรักษาโดยเร็ว ฉันจะตามหาเจ้านายของฉัน”
ฟีนิกซ์ทะยานขึ้นฟ้าอีกครั้ง โปรยพลังพิเศษสีทองออกไปเพื่อตามหาเฉียวหรานเหมือนคราวก่อน
เฉียวหรานเดินตามการนำทางของพลังจิตไปเรื่อย ๆ ยิ่งเดินก็ยิ่งไกล จนกระทั่งทั้งนางและเย่หมิงรู้สึกถึงพลังงานพลังพิเศษมหาศาล
เย่หมิง “เจ้านายสตรีเพศเมีย ทางนั้นมีฝูงปีศาจขั้นสูงจำนวนมาก”
“มีฝูงปีศาจขั้นสูงจำนวนมาก? ฉือเฟิงพวกเขาต้องสู้ไม่ไหวแน่ มาช้าไม่ได้แล้ว”
เย่หมิงลังเล “เจ้านายสตรีเพศเมีย ข้าขอติดต่อฟ่านอวี่ก่อน รอให้เขาพาทหารองครักษ์มาแล้ว พวกเราค่อยไปดีหรือไม่ขอรับ”
เฉียวหรานขมวดคิ้ว
บนร่างของนาง ตราอสูรของฉือเฟิง อวี้ไป๋ และเฉิงเหย่ยิ่งร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนนางไม่อาจคิดอย่างสงบได้
รู้สึกเพียงว่าหากรออีกสักนาทีสักวินาที ชีวิตของฉือเฟิง อวี้ไป๋ และเฉิงเหย่ก็จะดับสูญ