ไข่ทองคำหลบไปอยู่ด้านหลังของเฉียวหราน
ฟ่านเจิงซิวไม่กล้าล่วงเกินสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ ได้แต่หมอบลงกับพื้นแล้วปลอบว่า “ฟ่านอวี่ เชื่อฟังหน่อย อย่าทำเสียมารยาทกับสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์เลย รีบกลับมา!”
เฉียวหรานหันไปอุ้มไข่ทองคำห้าสีที่ขนาดเท่าผักกาดขาวขึ้นมา
ไข่ทองคำอุ่น ๆ เปลือกไข่ห้าสีเรียบลื่นสวยงาม
“นี่คือฟ่านอวี่จริง ๆ เหรอ? เขายังมีชีวิตอยู่ ใช่ไหม?”
ฟ่านเจิงซิวมองฟ่านอวี่ที่ถูกเฉียวหรานอุ้มไว้ รู้สึกเศร้าเสียใจและรู้สึกผิด
ต้องเป็นเพราะปกติเขาดุกับฟ่านอวี่มากเกินไปแน่ ๆ ฟ่านอวี่ที่กลายเป็นไข่ถึงได้หลบเขาโดยไม่รู้ตัว
“ใช่แล้ว เป็นลูกชายข้าน้อยเอง พลังพิเศษของเขาเสียหายอย่างหนัก ต้องขอบคุณฝ่าบาทราชินีที่ช่วยเหลือทันเวลาให้เขานิพพานเกิดใหม่”
“นิพพานเกิดใหม่?”
เฉียวหรานประหลาดใจ “ต้องเลี้ยงดูให้โตขึ้นมาใหม่ครั้งหนึ่งหรือเปล่า?”
ฟ่านเจิงซิวเองก็คาดเดาไม่ถูกว่าฟ่านอวี่ในไข่จะอยู่ในรูปร่างใด “เรื่องนี้ข้าก็ไม่ชัดเจน…”
เฉียวหรานอุ้มไข่ทองคำห้าสีส่งให้ฟ่านเจิงซิว “เขาช่วยชีวิตพวกเราทุกคน ฉันรู้สึกขอบคุณเขามาก ขอให้ท่านเลี้ยงดูเขาให้ดี ๆ นะคะ”
“ขอรับ สตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์…”
ฟ่านเจิงซิวยังไม่ทันรับไข่ทองคำ ไข่ทองคำก็กลิ้งกลับไปหาอ้อมกอดของเฉียวหรานในทันที
เฉียวหรานตกใจ กลัวว่าไข่ทองคำจะตกลงพื้นแตก จึงรีบกอดไว้ในอก
ไข่ทองคำห้าสีซุกตัวอยู่ในอ้อมอกของเธออย่างว่าง่าย ยังถูเบา ๆ กับเธอด้วย ยิ่งดูเหมือนไม่อยากจากไป
เฉียวหราน: …
เหล่าสามีอสูร: …
ฟ่านเจิงซิว: !!!
ฟ่านเจิงซิวเหงื่อแตกพลั่ก “นี่ นี่ ขออภัยด้วย สตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์… ลูกของข้า เขา เขา…”
“ไม่เป็นไรค่ะ”
เฉียวหรานส่งไข่ทองคำออกไปอีกครั้ง ไข่ทองคำก็ยังคงมุดเข้าไปในอ้อมอกของเธอ