เฉียวหรานยิ่งคิด ก็ยิ่งรู้สึกว่าหลังจากไข่ทองคำฟักออกมา ลูกฟีนิกซ์ตัวน้อยต้องน่ารักมากแน่ๆ
เธออดใจไม่ไหว ดึงไข่ทองคำเข้ามากอด ลูบไล้ลวดลายห้าสีสวยงามบนเปลือกไข่สีทอง พลางพูดว่า
“ไม่รู้ว่าลูกฟีนิกซ์ชอบกินอะไรนะ”
เย่หมิงนั่งอยู่ปลายเตียงอีกด้าน นวดผ่อนคลายให้เธอ แล้วตอบว่า
“เจ้านายสตรีเพศเมีย ผู้ช่วยทูตแค่สูญเสียพลังพิเศษชั่วคราว เขากลับคืนร่างเดิมเพื่อฟื้นฟูพลังพิเศษ ตอนออกมาไม่จำเป็นต้องเป็นร่างเด็กหรอกครับ”
“หา? หรือว่าฟักออกมาแล้วจะยังเป็นพลตรีฟ่านอวี่คนเดิม?”
เฉียวหรานนึกถึงภาพของฟ่านอวี่ที่ยืนตัวตรง ท่าทางเย็นชา หยิ่งยโส เอาจริงเอาจัง คร่ำครึแบบผู้ช่วยทูต
เธอไม่กล้าล่วงเกินต่อแล้ว รีบปล่อยไข่ทองคำ วางลงข้างเตียง เว้นระยะห่างจากฟ่านอวี่
ไข่ทองคำสั่นงอนงอ กระโดดดึ๋งๆ เข้ามาคลอเคลียบนเตียง เหมือนเด็กน้อยที่อยากให้กอดให้หอมให้อุ้มชู
นุ่มนิ่ม น่ารัก แถมยังสวย
เฉียวหรานมองแล้วใจอ่อนยวบ “ดูท่าทางมันสิ จะใช่ฟ่านอวี่ได้ยังไง ข้างในต้องเป็นเด็กน้อยแน่ๆ!”
“อย่ากระโดดเลยนะ”
เฉียวหรานกลัวมันกระโดดจนแตก เลยต้องคว้าไข่ทองคำขึ้นมาอีก
ไข่ทองคำพอขึ้นมาก็ซุกเข้าไปในอ้อมกอดเธอ บิดไปบิดมาออดอ้อนไม่หยุด
เฉียวหรานถูกมันชนจนล้มลงบนหมอน กอดไข่ทองคำที่อยู่ไม่สุขในอ้อมแขน พลางหัวเราะ “ทำตัวดีๆ อย่าซนสิ ฮ่าๆๆ...”
เย่หมิง: ...
หรือนี่จะเป็นบุคลิกที่สองที่ตื่นขึ้นหลังจากผู้ช่วยทูตหมดสติ!
ไม่น่ามองเลยจริงๆ!!