“เธอคนนั้นผิดปกติ!”
“เมื่อก่อนเธอไม่ชอบเรียนขนาดนั้นแท้ ๆ ทำไมจู่ ๆ ถึงกลายเป็นหมอจีนที่มีฝีมือเก่งกาจได้ล่ะ เธอชอบกู้เฉินโจวมากขนาดนั้น แต่จู่ ๆ ก็ไม่ชอบแล้ว เธอทำอาหารไม่เป็น ใช่แล้ว เธอแทบไม่เคยเข้าครัวเลยด้วยซ้ำ แต่ทุกคนกลับบอกว่าเธอทำอาหารอร่อย น่าขำไหมล่ะ คุณไม่สงสัยบ้างหรือว่าภรรยาของคุณ คนที่นอนข้างกายคุณ แท้จริงแล้วเป็นใครกันแน่”
“เธอไม่มีทางเป็นซู่ลิ่งอู๋แน่ บางทีอาจเป็นสายลับจากที่ไหนสักแห่งที่ถูกส่งมาอยู่ข้างตัวคุณก็ได้ ฟู่หลินชวน ฉันว่าคุณควรรีบรายงานผู้บังคับบัญชาเบื้องบน”
ซู่ลิ่งถังวิเคราะห์เป็นฉากเป็นตอน ยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองวิเคราะห์ได้ถูกต้อง
คนคนหนึ่งจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ได้อย่างไร
ฟู่หลินชวนเก็บความเย็นชาไว้ สีหน้าไร้อารมณ์ขณะมองซู่ลิ่งถัง “แม้แต่พ่อตาแม่ยายของผมซึ่งเป็นพ่อแม่แท้ ๆ ยังไม่พูดอะไรเลย แต่คุณเป็นคนนอกกลับกระโดดโลดเต้นเสียขนาดนี้ ไม่รู้สึกบ้างหรือว่าการกระทำของคุณเหมือนตัวตลกเข้าไปทุกที คุณไม่มีวันเทียบซู่ลิ่งอู๋ได้ เธอทำอะไรตรงไปตรงมา ยืนอยู่กลางแสงสว่าง ส่วนคุณกลับเหมือนหนูที่เอาแต่เดินอยู่ในร่องน้ำโสโครก กล้าหาเรื่องอยู่แต่ลับหลัง”
“คุณไม่กล้าแม้แต่จะไปเผชิญหน้าซู่ลิ่งอู๋ตรง ๆ คุณเองก็รู้ว่าคำพูดของตัวเองน่าขำใช่ไหม การคาดเดาไร้สาระพวกนั้นก็เป็นแค่จินตนาการของคุณเอง คุณไม่มีหลักฐานอะไรเลย”
“คุณมาหาผมเพื่ออะไร”
“ผมคิดว่าคุณน่าจะรู้ดีอยู่แก่ใจ”
“คุณอยากทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเรา ปักเสี้ยนไว้ในใจผม ให้ผมคอยสงสัยเธอไม่หยุด จมอยู่กับความทุกข์ จนความสัมพันธ์ของสามีภรรยาเกิดปัญหา ครั้งก่อนคุณก็ใช้วิธีนี้”