“ผู้พันฟู่หมายความว่ายังไง?”
“หมายความว่าไงน่ะเหรอ ก็หมายความว่าสะใภ้แสนดีแบบนั้นมีอยู่คนเดียว แล้วเขาก็แต่งเข้าบ้านไปแล้วไง!”
“ไม่ได้แล้ว น่าโมโหเกินไป พวกเราต้องไปให้พี่สะใภ้ฝังเข็มสักสองเข็มถึงจะหายอัดอั้น!”
“ใช่ ฉันเจ็บใจจนแทบขาดใจ ต้องให้ฝังเข็มสักสองสามเข็มเหมือนกัน”
“พวกเธอจะมาร่วมวงอะไรด้วย ขาฉันปวดมาหลายวันแล้ว คนที่ต้องฝังเข็มจริง ๆ คือฉันต่างหาก”
โรงพยาบาล
บ้านพักครอบครัวทหารอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาล ซู่ลิ่งอู๋ออกเดินตอนแปดโมงสี่สิบ ใช้เวลาเดินสิบนาทีก็มาถึง
ซู่ลิ่งอู๋พอใจมาก
แต่พอก้าวเข้าไปในโรงพยาบาล เธอก็เห็นคนมากมายกำลังต่อแถวกันอยู่ เกิดอะไรขึ้นกันนะ?
เมื่อเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ เธอก็รู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมา!
นี่ไม่ใช่ห้องตรวจของเธอหรอกหรือ!
“พวกคุณ... พวกคุณ...”
“สวัสดีครับพี่สะใภ้!”
ทุกคนรอคอยกันมานาน ในที่สุดก็รอจนพี่สะใภ้มาถึงเสียที
ยังมีคนอีกมากที่ไม่เคยเห็นซู่ลิ่งอู๋มาก่อน ทุกคนรู้ว่ามีเทพธิดามาอยู่ในบ้านพักครอบครัวทหาร เป็นภรรยาของผู้พันฟู่ แต่คนที่ไม่เคยเห็นต่างก็สงสัยว่าเธอจะสวยขนาดไหน
พอรู้ว่าซู่ลิ่งอู๋จะมาทำงานที่โรงพยาบาล แต่ละคนก็หาทางมาที่นี่กันหมด
“เสี่ยวซู่ มาแล้วเหรอ พวกหนุ่ม ๆ พอได้ยินว่าคุณมาทำงานที่โรงพยาบาล ก็พากันมาหาคุณให้ฝังเข็ม ฉันนึกว่าตัวเองมาเช้าพอแล้วเสียอีก ไม่คิดว่าพวกตัวแสบจะเจ้าเล่ห์กว่า มากันเร็วกว่าพวกเราอีก”
“พี่สาวอวี๋ พี่ก็มาด้วยเหรอ ที่นี่เป็นโรงพยาบาลนะ ไม่ต้องมาให้กำลังใจฉันขนาดนี้ก็ได้”
ซู่ลิ่งอู๋ทั้งหัวเราะทั้งเขิน
เดิมทีเธอนึกว่าคงเงียบเหงา แทบไม่มีใครมา อย่างมากก็อาจต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะมีคนทยอยมาหา ใครจะรู้ว่าวันแรกที่มาทำงานก็มีคนต่อแถวยาวเหยียด ทั้งที่ที่นี่ไม่ใช่สถานที่เปิดให้ใครเข้ามาเที่ยวเล่นเสียหน่อย แต่ทุกคนกลับแห่กันมาหมด