บทที่ 32 จับเข้าไปให้หมด เราจดทะเบียนกันแล้ว
ทุกคนยังไม่ทันตั้งตัว ไม่มีใครคิดเลยว่าเด็กสาวอย่างซู่ลิ่งอู๋จะร้ายกาจถึงขนาดนี้
ตู้ป๋อเวย์เป็นผู้ชายโตเต็มวัยที่อายุไล่เลี่ยกับเธอแท้ ๆ กลับถูกเธออัดจนไม่มีแรงแม้แต่จะตอบโต้
พอเห็นกับตาแบบนี้แล้ว ใครจะไปเชื่อคำพูดของตู้ป๋อเวย์ได้อีก เห็นชัด ๆ ว่าจงใจพูดให้คนอื่นโมโหเท่านั้น
ถ้าเขามีความสามารถอย่างที่พูดจริง คงไม่ถูกจัดการจนเป็นแบบนี้หรอก
“อ๊าก ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย ผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้ว!”
ตู้ป๋อเวย์ยื่นมือสกปรกออกมา พลางคลานอยู่บนพื้น เลือดบนหน้าผากผสมกับเหงื่อไหลลงมาเป็นทาง ดูน่าเวทนาอย่างยิ่ง
เขาถูกท่าทางดุดันของซู่ลิ่งอู๋ทำเอากลัวจนขวัญหนีดีฝ่อจริง ๆ
ผู้หญิงสวยแค่ไหนก็ต้องมีชีวิตอยู่ถึงจะได้ชื่นชม ซู่ลิ่งอู๋คนนี้บ้าไปแล้วชัด ๆ
“ไม่ใช่ว่าอยากแต่งงานกับฉันหรือไง?”
“ลุกขึ้นมา ให้ฉันดูหน่อยว่ามีฝีมือแค่ไหน อย่าปอดแหกสิ!”
“ไม่ใช่ว่าบอกว่าเห็นร่างกายฉันหมดแล้วหรือไง มานี่ ให้ฉันดูฝีมือหน่อยสิ หรือว่าทั้งตัวจะแข็งไปหมด เหลือแต่ปากที่แข็งที่สุด?”
พูดจบเธอก็กระทืบข้อเท้าของตู้ป๋อเวย์อย่างแรง
“อ๊าก!”
“ทหารปลดปล่อยครับ ท่านเห็นแล้วใช่ไหม ผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้ว เธอจะฆ่าหลานชายผม รีบจับเธอไปเร็วเข้า!”
เมื่อคุณย่าตู้เห็นทหารปลดปล่อยในเครื่องแบบ ก็ราวกับเห็นฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิตได้
“ซู่ลิ่งอู๋ ฆ่าคนก็แค่ตัดหัวเท่านั้น เธอทำเกินไปแล้ว!”
ตู้กั๋วฟู่เห็นลูกชายถูกซู่ลิ่งอู๋ซ้อมจนเป็นสภาพนี้ ทำได้เพียงตะโกนด่าอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าเข้าไปห้าม เพราะกลัวตัวเองจะโดนตีไปด้วย
ซู่ลิ่งอู๋มองคนตระกูลตู้ด้วยสายตาเย็นชา “ฉันทำเกินไปหรือ?”
“เมื่อวานตู้ป๋อเวย์ดักฉันกลางทาง ตอนรอบข้างไม่มีคนก็คิดจะรังแกฉัน แบบนั้นไม่เกินไปหรือ?”