ตอนที่ 30 ตู้ป๋อเวย์โดนเตะ
“ตู้ป๋อเวย์ นายตามฉันมาทำไม”
ซู่ลิ่งอู๋กำก้อนหินในมือไว้แน่น มองตู้ป๋อเวย์ หลานชายของแม่เลี้ยงอย่างระแวดระวัง
แววตาที่เขามองเธอเมื่อคราวก่อน ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจแล้ว
คิดจะฉวยโอกาสทำตัวลามกแบบนี้ ไม่ใช่คนดีแน่
“ฉัน...ฉันเห็นเธอเดินอยู่คนเดียวแล้วไม่ปลอดภัย ก็เลยคิดว่าเราเป็นญาติกันทั้งที จะเดินมาส่งเธอสักหน่อย”
ตู้ป๋อเวย์มองไปรอบ ๆ แล้วก็เริ่มใจกล้าขึ้น
รอบด้านมีแต่ไร่ข้าวโพด ไม่มีใครอยู่ ต่อให้เขาทำอะไรลงไป ก็ไม่มีใครเห็น
ตั้งแต่ตู้ป๋อเวย์ได้พบซู่ลิ่งอู๋ครั้งก่อน พอกลับถึงบ้านก็เอาแต่กินไม่ได้นอนไม่หลับ ใจร้อนอยากได้ผู้หญิงคนนี้จนแทบคลั่ง
สวยเหลือเกิน!
ตู้ป๋อเวย์โตมาจนอายุป่านนี้ ยังไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนสวยขนาดนี้มาก่อน เรียกได้ว่าตรงกับจินตนาการทั้งหมดของเขาเกี่ยวกับภรรยาในอนาคต
ถ้าซู่ลิ่งอู๋ได้เป็นภรรยาของเขาจะดีแค่ไหนกันนะ
ทุกคนต่างบอกว่าเขาได้รับยีนหน้าตาขี้เหร่ของตระกูลตู้มาเต็ม ๆ ต่อไปคงไม่มีทางหาเมียได้
เขาไม่อยากเป็นเหมือนอาเล็กที่อายุสามสิบกว่าแล้วถึงได้แต่งกับผู้หญิงที่เคยแต่งงานมาแล้ว
เขาจะต้องแต่งกับภรรยาที่สวยที่สุด ให้พวกนั้นอิจฉาจนอกแตกตาย