“อ้าว หนูเองเหรอ มาถูกจังหวะพอดีเลย ช่วยแบ่งเบาภาระฉันได้ตั้งเยอะ การฝังเข็มของเราค่อนข้างได้รับความนิยม ชาวต่างชาติหลายคนอยากลองกันทั้งนั้น พอหนูมา ฉันก็เบาแรงไปได้เยอะเลย”
ผู้อำนวยการหยางเห็นรัฐมนตรีจ้าวพาซู่ลิ่งอู๋มาด้วย ก็รู้ทันทีว่าฝีมือการรักษาของเด็กคนนี้ต้องไม่ธรรมดา ไม่อย่างนั้นคงไม่พามาที่นี่
ทุกคนรู้ดีว่างานแลกเปลี่ยนสินค้ากว่างโจวครั้งนี้สำคัญแค่ไหน
ครั้งก่อนเขาเพิ่งเจอเธอแวบเดียว แต่กลับจำซู่ลิ่งอู๋ได้ขึ้นใจ โดยเฉพาะช่วงนี้เธอยังคิดค้นครีมลบรอยแผลเป็นได้อีกด้วย
เด็กคนนี้ช่างเป็นขุมทรัพย์จริง ๆ อาจารย์ทุกคนที่เคยได้คลุกคลีกับเธอต่างก็เอ่ยปากชม บอกว่าเธอต้องเป็นหมอจีนที่ไม่เลว แถมยังฝังเข็มเป็น ตอนนี้ความสามารถด้านการผลิตยายังยอดเยี่ยมอีก เรียกได้ว่าไม่มีจุดอ่อนเลย
หมอทั่วไปมักเชี่ยวชาญเพียงด้านเดียว แต่เด็กคนนี้เก่งไปเสียทุกด้าน
“อาจารย์หยางชมเกินไปแล้วค่ะ ฉันช่วยงานอาจารย์ได้นะคะ จะได้เรียนรู้จากอาจารย์ไปด้วย”
“ฮ่า ๆ แค่ฉันไม่ต้องไปเรียนจากเธอก็ดีถมไปแล้ว”
“มา มาทางนี้ ไม่ต้องเกร็งนะ ถึงหนูจะไม่รู้จักสองท่านนี้ แต่ก็มีความเกี่ยวข้องกันอยู่ แค่ยังไม่เคยเจอกันเท่านั้นเอง”
“เหล่าตง เหล่าหวง พวกคุณรู้ไหมว่าเด็กคนนี้เป็นใคร?”
ผู้อำนวยการหยางมองผู้อำนวยการหวงกับผู้อำนวยการตงด้วยสีหน้าตื่นเต้น
ครั้งนี้คณะดูแลด้านการแพทย์มีสมาชิกทั้งหมดเจ็ดคน เหล่าตงเป็นหัวหน้าคณะ ทั้งเหล่าตงและเหล่าหวงต่างก็เป็นหัวหน้าแผนกอายุรกรรม เพียงแต่คนหนึ่งอยู่โรงพยาบาลตงเหมิน ส่วนอีกคนอยู่โรงพยาบาลจิงเฉิง
เขารับผิดชอบด้านการฝังเข็ม ยังมีหมอศัลยกรรมอีกคนจากโรงพยาบาลจิงเฉิง แล้วก็พยาบาลอีกสามคน คนหนึ่งมาจากโรงพยาบาลตงเหมิน ส่วนอีกสองคนมาจากโรงพยาบาลจิงเฉิง