ย่าตระกูลฟู่เห็นหลานสะใภ้ปุ๊บ ก็รีบหยิบของขวัญที่เตรียมไว้ให้ออกมาทันที
หลานสะใภ้เป็นผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงต่อตระกูลฟู่
เธอให้กำเนิดลูกถึงสามคนให้ตระกูลฟู่ ตอนนี้มีทั้งเหลนชายและเหลนหญิงแล้ว
เดิมทีคิดว่าหลานชายถูกวางยา ร่างกายคงทิ้งปัญหาเรื้อรังไว้ แต่ไม่คิดว่าหลานสะใภ้จะให้กำเนิดแฝดสาม คราวนี้พวกเขาไม่ต้องกังวลอีกแล้ว ตระกูลฟู่มีผู้สืบทอดแล้ว
คนเราเกิดมาชาตินี้ไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อสิ่งยึดเหนี่ยวหรอกหรือ พวกเขาสองคนอายุมากกันขนาดนี้ ผ่านเรื่องราวมามากมาย ทั้งเรื่องขึ้น ๆ ลง ๆ ก็เคยประสบมาแล้ว พอคนเราแก่ตัวลง สุดท้ายก็ไม่เหลืออะไร สิ่งยึดเหนี่ยวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือการได้เห็นคนรุ่นต่อไป ได้เห็นสายเลือดของตนสืบทอดต่อไป
ยิ่งอายุมาก ก็ยิ่งไม่ใส่ใจสิ่งของนอกกาย แต่ให้ความสำคัญกับลูกหลานมากกว่า
ซู่ลิ่งอู๋ให้กำเนิดเหลนสามคนแก่ตระกูลฟู่ คุณยายผู้เป็นย่าจึงเตรียมของดี ๆ ไว้ไม่น้อย
“ย่าคะ ของที่ย่าให้ฉันมามากพอแล้วค่ะ”
คุณยายผู้เป็นย่าให้ของซู่ลิ่งอู๋ไม่น้อยเลย พบกันครั้งแรกก็ให้เงินเธอห้าพันหยวน ต่อมาก็ให้บ้านสี่ปีกอีกหลัง ตั้งแต่เธอตามค่ายไปพำนัก ตระกูลฟู่ก็ส่งพัสดุมาให้เดือนละสองกล่องเป็นประจำไม่เคยขาด ของพวกนี้มีค่าไม่น้อยเลย แถมยังให้เงินเธอเดือนละหนึ่งร้อยหยวน กลัวว่าเธอจะเสียดายไม่กล้าใช้ เธอยังจะไม่พอใจอะไรอีก
อย่าว่าแต่ยุคนี้เลย แม้แต่ยุคปัจจุบันก็ยังหาได้ยาก
ตระกูลร่ำรวยบ้านไหนบ้างที่ไม่ระแวดระวังลูกสะใภ้ราวกับระวังขโมย แต่คนตระกูลฟู่กลับไม่เหมือนใคร
“นี่เป็นของที่ย่าตั้งใจเลือกให้หนูโดยเฉพาะ ตั้งแต่หนูตั้งท้องจนถึงตอนนี้ พวกเราก็ไม่ได้มีโอกาสดูแลหนูเลย มีแต่พ่อแม่ของหนูที่คอยเหน็ดเหนื่อย หนูตั้งท้องลำบากขนาดนี้ จะไม่มีรางวัลได้อย่างไร นี่เป็นน้ำใจจากพวกเรา หนูไม่ต้องรู้สึกเป็นภาระใจ รับไว้เถอะ บ้านเรามีหลานชายแค่คนเดียวคือหลินชวน ถ้าไม่ให้หนูแล้วจะให้ใคร”