เห็นผู้อำนวยการจี้ยืนหน้าบึ้งอยู่ตรงนั้นมาพักใหญ่แล้ว
เมื่อผู้อำนวยการจี้เห็นนักศึกษาคนเก่งที่กำลังโดดเด่นเป็นที่พูดถึงในมหาวิทยาลัยของพวกเขา เขาจึงพาคนอื่น ๆ เดินเข้ามาหา ตั้งใจจะพูดคุยกับเด็กสาวสักสองสามคำ แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอเรื่องแบบนี้เข้า
“ผะ...ผู้อำนวยการจี้ คุณมาที่นี่ได้ยังไงคะ?”
ภรรยาของหัวหน้าหลี่หน้าซีดจนเหงื่อแตก
ไม่รู้ว่าพวกเขามาถึงนานแค่ไหนแล้ว ได้ยินสิ่งที่สองคนพูดกันไปหมดหรือเปล่า?
“หึ ๆ ถ้าเราไม่มา จะรู้ได้ยังไงว่าภรรยาของรองหัวหน้าหลี่ของเรามีความสามารถขนาดนี้ ใช้เงินห้าร้อยหยวนก็คิดจะซื้อผลงานของนักศึกษาฉันแล้ว”
คนอื่นอาจไม่รู้ แต่พวกผู้บริหารอย่างพวกเขาเห็นแวบเดียวก็รู้ว่าต้นทุนครีมของซู่ลิ่งอู๋ต้องไม่ใช่น้อย ๆ
ครีมชนิดนี้ในสมัยก่อน คนธรรมดาทั่วไปไม่มีปัญญาใช้หรอก ต้องเป็นพวกขุนนางผู้สูงศักดิ์หรือไม่ก็ของที่ใช้เฉพาะในวังหลวงเท่านั้น
แม้จะไม่รู้ว่าเด็กสาวคนนี้ได้ตำรับยามาเป็นต้นแบบจากที่ไหน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอมีพรสวรรค์จริง ๆ เธอผสานตำรับโบราณเข้ากับศาสตร์ตะวันตก แล้วใช้วิธีเฉพาะตัวคิดค้นครีมสูตรใหม่ขึ้นมา
อย่าว่าแต่ห้าร้อยหยวนเลย ต่อให้เป็นห้าพันหยวน เจ้าของตำรับก็อาจไม่ยอมขายด้วยซ้ำ ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเสียจริง
คิดจริง ๆ หรือว่ามีอำนาจอยู่บ้างแล้วจะมาก่อเรื่องในมหาวิทยาลัยของพวกเขาได้
ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเอาเสียเลย
ซู่ลิ่งอู๋เป็นคนธรรมดาที่ไหนกัน เธอเป็นหลานสะใภ้ของตระกูลฟู่ เป็นลูกสะใภ้ของนายกเทศมนตรีฟู่