เมื่อกลับเข้ามาในห้อง ฟู่หลินชวนก็โอบกอดซู่ลิ่งอู๋จากด้านหลังแน่น
ทั้งสองแนบชิดกันอย่างอบอุ่น
“เมีย ขอบคุณนะ”
ฟู่หลินชวนรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าใบหน้าของคุณปู่คุณย่าดูมีเลือดฝาดขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งยังเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเมียของเขา
หลังจากได้อยู่กับซู่ลิ่งอู๋ เธอก็มอบความประหลาดใจให้เขานับครั้งไม่ถ้วน
ซู่ลิ่งอู๋เอนกายอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงจากด้านหลัง รอยยิ้มผ่อนคลายแต้มอยู่บนใบหน้า “คุณปู่คุณย่าดีกับฉันขนาดนี้ ฉันก็ต้องพยายามทำให้ท่านทั้งสองสุขภาพแข็งแรง อายุยืนอยู่แล้ว”
ฟู่หลินชวนทำให้เธอรู้สึกแตกต่างจากคนอื่นจริง ๆ และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ซู่ลิ่งอู๋รู้สึกว่ามีคนใส่ใจเธออย่างสุดหัวใจ
ตอนแรกที่ทั้งสองพบกัน ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่เป็นเพราะความรับผิดชอบ อุบัติเหตุครั้งหนึ่งทำให้ชีวิตของทั้งคู่เชื่อมโยงกัน
แต่ฟู่หลินชวนกลับดูแลเธออย่างรอบด้าน สินสอดจำนวนมากช่วยให้เธอมีหน้า หากเธอต้องการความช่วยเหลือ เขาก็ช่วยจัดการปัญหาให้ อีกทั้งยังไม่ลังเลที่จะซื้อบ้านให้แม่ของเธอ เงินหลายพันหยวน เขาก็หยิบออกมาได้ทันที ทั้งหมดล้วนใช้ไปกับเธอ
นี่เป็นยุคเจ็ดสิบ แม้เงินเดือนของฟู่หลินชวนจะสูง และพื้นฐานของเขาก็ดี แต่การมีเงินกับการเต็มใจใช้เงินเพื่อเมียเป็นคนละเรื่องกัน
เรื่องนี้แสดงให้เห็นว่าฟู่หลินชวนเป็นผู้ชายที่มีความรับผิดชอบสูงและพึ่งพาได้
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าเธอไม่ได้เลือกคนผิด
ดังนั้นเธอจึงยินดีตอบแทนเขาเท่าที่ความสามารถของตัวเองจะเอื้ออำนวย